ΑφοράΌλοι οι πολίτεςΑγρότεςΕπιχειρήσεις

Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα

Περιβάλλον · Δημόσια διοίκηση · Αγροτικά · Ενέργεια2026/01/00126Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Αγγίζει: 24 νομοθετήματα
Παραπομπές: 8
Δημοσίευση ΦΕΚ: 6 Αυγούστου 2026κατά το εξώφυλλο του ΦΕΚ
Εξηγήθηκε: 13 Σεπτεμβρίου 2026

Τι λέει το έγγραφο

Κάθε πρόταση παρακάτω φέρει παραπομπή — πατήστε την για να δείτε το ακριβές σημείο στο επίσημο κείμενο.

Έλεγχος παραπομπών

Δεν πέρασαν όλοι οι αυτόματοι έλεγχοι παραπομπών — ελέγξτε τις πηγές πριν βασιστείτε σε λεπτομέρειες. Τι σημαίνει →

Πού δείχνουν οι παραπομπές

Δεν καταφέραμε να αναγνωρίσουμε με βεβαιότητα τη διάρθρωση αυτού του ΦΕΚ σε άρθρα. Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε είναι αυτούσια από το κείμενο — αυτό το ελέγχουμε μηχανικά σε κάθε παραπομπή. Η ένδειξη θέσης δίπλα τους όμως (π.χ. «Άρθρο 4») μπορεί να μην είναι το σωστό άρθρο. Διαβάστε το απόσπασμα, όχι τον αριθμό.

Ποιους αφορά

Η Στρατηγική αφορά τους παρόχους υπηρεσιών ύδατος.

Τι ρυθμίζει

Η Πράξη εγκρίνει την Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα.
Η Στρατηγική καθορίζει ενιαίο πλαίσιο αρχών και πολιτικών για τον σχεδιασμό, τη διαχείριση και την οικονομία του νερού στην Ελλάδα.

Βασικές διατάξεις

Η Στρατηγική λειτουργεί ως πλαίσιο για την κατάρτιση και την αναθεώρηση των σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής και των σχεδίων διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας.
Η Στρατηγική οργανώνει τις εθνικές δεσμεύσεις για τη διαχείριση των υδάτων σε 3 πυλώνες.
Το Εθνικό Δίκτυο Παρακολούθησης Υδάτων παρακολουθεί την κατάσταση των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων.
Η διαχείριση του κινδύνου πλημμύρας περιλαμβάνει προκαταρκτική αξιολόγηση, χάρτες κινδύνου και σχέδια διαχείρισης με προγράμματα μέτρων.
Η Στρατηγική προβλέπει ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ασκεί τη χάραξη της πολιτικής και του στρατηγικού σχεδιασμού για τα ύδατα.

Ημερομηνίες ισχύος

από τη δημοσίευσή της στην Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως — Έναρξη ισχύος της Πράξης

PDF από το αρχείο μας Επίσημη πηγή (et.gr)

Το πλήρες κείμενο του ΦΕΚ24 τμήματαΆνοιγμα κειμένου

Το επίσημο κείμενο

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 21/22)

Τεχνικά τμήματα του ΦΕΚ (1)

mastheadmasthead

06.08.2026 21:30:21 ΨΗΦΙΑΚΑ. ΥΠΟΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ. 7 349 ΑΠΟ ΝΑΚΝΑΚΑ ΖΑΟΗΑΚΑΚΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΡΕΡΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 6 Αυγούστου 2026 Αρ. Φύλλου 126

ΠροοίμιοΠροοίμιο

ΠΡΑΞΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Πράξη 22 της 30-7-2026 Έγκριση της Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα. ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Έχοντας υπόψη: 1. Τις διατάξεις: α) Του άρθρου 6Ατου ν. 3199/2003 «Προστασία και διαχείριση των υδάτων - Εναρµόνιση µετην Οδηγία 2000/60/ΕΚτου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καιτου Συµβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000» (Α’280), καιιδίως της παρ. 2 αυτού, β)τουπ.δ.51/2007 «Καθορισμός µέτρων και διαδικασιών για την ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υδάτων σε συμμόρφωση µετις διατάξεις της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ΄Ύγια τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τοµέα της πολιτικής των υδάτων”του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καιτου Συµβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000» (Α’54), γ) του άρθρου 50του ν. 5143/2024 «Ρυθμίσεις για τους χερσαίους συνοριακούς σταθμούς, την ενίσχυση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και λοιπές διατάξεις» (Α΄ 161), ὃ) του άρθρου 90 του Κώδικα νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα (π.δ. 63/2005, Α΄98), όπως διατηρήθηκε σε ισχύ µετην περ. 22του άρθρου 119του ν. 4622/2019 (Α΄133), ε) του π.δ. /6/2023 «Διορισμόςτου Κυριάκου Μητσοτάκη του Κωνσταντίνου, Αρχηγού του Κόμματος της “Νέας Δημοκρατίας” (Ν.Δ.) ως Πρωθυπουργού» (Α΄ 129), στ) του π.δ. 79/2023 «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (Α’ 131), Ότου π.δ. 81/2023 «Διορισμός Υπουργού και Αναπληρωτή Υπουργού» (Α΄ 134), η) του π.δ. 2/2024 «Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργών»(Α’2), θ)του π.δ. 32/2024 «Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργών» (Α΄91), [του π.δ. 27/2025 «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτή Υπουργού, Υφυπουργών και Αντιπροέδρου της

Άρθρο πρώτοΈγκριση Εθνικής Στρατηγικής για τα ΎδαταΆρθρο 1

Άρθρο πρώτο Έγκριση Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα Εγκρίνειτην Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα, η οποία έχει ως εξής: Ἡ Υπογργειο | περιβαλλοντοσὴ {ή εενεργειασ | Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑΤΑΥΔΑΙΑ Ιούλιος 2026 Περιεχόμενα Ποιο μη πο μμ μμ μμ µμϱμϱΡᾳ͵ϱϐϱϐϱΟϱΟϱΟ᾿Ο᾿᾿ϱϱ-ϱΑΑ-ϱϱὝ--”-- πο ο Ποιοι Ημ Ωμ Ωμ ΙΓΩϱΩϱΙΓΡϱϐϱϐϱϐΟϱϐϱϐϱϐϱϐϱϐϱϐϱϐϱΟϱΟϱ᾿ϱϱΑΑΑΑΑϱϐϱϱΓΙ-ι ρω οωμοε ωμμμ μ μμμ μ”μ Ιμ”μϱ”ϱΠΙΠΡϱϐϱϐϱϐϱΟ᾿᾿ϱϱ᾿ϱϐϱµϱὀ 3.Υφιστάμενη Κατάσταση ........ εκ κκ κ τν κκ κκ νεωωννκρωωωκκεκερωωκκκερωκκκ κών κκ κεςα κκ κε κοκ κκ κε ςα κκ κανε κκ κκ κει 3.Ί Ποσοτική και Ποιοτική Κατάσταση Υδάτων..... ιν νκκ ων νωννενωκνκενωωωνκεέωωκκκεωκκκ νέων κκ κκ κκ κος Κω Πο ζω μμ μμ μμ μμ μμ” ϱμϱΠΟὩΟὉϱΟϐϱϐϱΟϱϐϱϐϱϐϱϐϱϐϱΟ᾿Οϱ᾿᾿᾿ϱ-ϱϐϱὀΓΠΓΡϱΓο.ο-Ὁ.α 3.3 Εθνικό Δίκτυο Παρακολούθησης Υδάτων... ιν... νκ κκ νω κκ νωννεωωωνκερωωκνκεωωκ κανω κ κκ ενκκκκεκςκκ κκ εως 3.4 Πολιτικές Διαχείρισης Υδάτων «.ι ιο ννο κ ων ωωωννεωωωνννκεωνωωκνκεωκκκκεεωκκ κκ νω κκ κε ςα κκ κα κκ κ κςακ κκ εκως 3.5 Πολιτικές Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας και Ξηρασίας ..... «κκ κκ κκκ κκ κνωω ων κερωωωνκνωκ κκ κος 3.6 ΥπηρεσίεςΎδατος και Οικονομική Βιωσιμότητα ......ιεεκ« «τν κκ νκννεωωωνκωωωνκεεωωκνκεέωωκνκενκκ κκ έως 3.7 Εμπλεκόμενοι Φορείς και Αρµοδιότητες.......... ινε κνννκ κκ οκωωννκκεεεοωωωνννκκκεεκοω ών κκ κ κκ κε ςωςως 3.8 Διασυνοριακή Συνεργασία ...... ενω νκκ κκ κωωωνκεεωωκνκνκεεωωνω καν εενκκ κκ εωκ κκ κενο κκ κανε κενών κκ κςα κκ κε κως πο ο Φληοο ωμμ μμ μ μ μ μϱμϱμϱΙϱϐϱΓΠϱΠϐϱϐϱϐϱϐϱϐΟΠϱΟϱϐϱϐϱ᾿᾿ϱϱΟΑΑΑϱϱ--”-- 5. Κατευθύνσεις Πολιτικής - Επιχειρησιακή Στόχευση «.....ιιεεκκνκ κκ κ ων νκνωωκνκρωωκνκρωκ κκ ανν κκ κε ςκκκκεεως

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 2/22)Άρθρο 1

συνέχεια 2

εποπτείας. Με αυτόν τοντρόπο η Στρατηγική συνδέεται άµεσα µετον εκσυγχρονισμό του κράτους και την απομάκρυνση από τις παρωχηµένες πρακτικές αξιολόγησης πολιτικών και λήψης αποφάσεων του παρελθόντος. Αποστολή της Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα είναι ο καθορισμός ενός ενιαίου, συνεκτικού πλαισίου αρχών και πολιτικών που διέπει το σχεδιασμό, τη διαχείριση και την οικονομία του ύδατος στην επικράτεια. Η Στρατηγική λειτουργεί ὡς το καθοδηγητικό κείµενο-πλαίσιο για το σύνολο των πολιτικών που σχετίζονται µε τα ύδατα, συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης και αναθεώρησης των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΓΙ) και των Σχεδίων Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας (ΣΔΙΚΠΙ). Διασφαλίζεται έτσι ότι οι στρατηγικές κατευθύνσεις μεταφράζονται σε συγκεκριµένα, ιεραρχηµένα και επιστημονικά τεκμηριωμένα µέτρα, εξασφαλίζονταςτη συνοχή της υδατικής πολιτικής στη χώρα. 2. Πυλώνεςπολιτικής Οιβασικές εθνικές δεσμεύσεις που διέπουντη διαχείριση υδάτων οργανώνονται σετρειςπυλώνες που μετουσιώνουν το όραμα της Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα και αποσκοπούν στη διασφάλιση συνοχής, θεσµικής συνέχειας και ορθολογικής προτεραιοποίησηςτων παρεμβάσεων. Συνιστούν το ενιαίο πλαίσιο αναφοράς για τη διαµόρφωση των κατευθυντήριων πολιτικών, οι οποίες θα εξειδικεύονται µέσω των προβλεπόμενων στρατηγικών εργαλείων σχεδιασμού (ΣΔΛΑΠΙ/ΣΔΙΚΠ) και θα εφαρμόζονται στη συνέχεια επιχειρησιακά από τους αρμόδιους Φορείς σε τοπικό επίπεδο, σε πλήρη εναρμόνιση µετο εθνικό και ενωσιακό δίκαιο. Πυλώνας Ί -- Νερό ως εγγύηση ζωής, υγείας και ευημερίας Το νερό αντιμετωπίζεται ὡς κρίσιµος εθνικός πόρος, δικαίωµα και προὐπόθεση δημόσιας υγείας, κοινωνικής συνοχής και βιώσιµης ανάπτυξης, επηρεάζοντας καθοριστικάτη «φέρουσα ικανότητα» κάθε περιοχής καιτην απρόσκοπτη λειτουργία των κρίσιμων υποδομών. Διασφαλίζεται δίκαιη και αξιόπιστη πρόσβαση σε επαρκές και ποιοτικό νερό, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι η διατήρηση

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 3/22)Άρθρο 1

συνέχεια 3

μ», ο πμξ ΟΥ αρη 198 ΕΙ 14 σ’ ΥΠΟΜΝΗΜΑ 0) Όρια Λεκανών Απορροής Ποταµών (ΛΑΙΠ) πρ Όρια Υδατικών Διαμερισμάτων Χάρτης 1: Υδατικά Διαμερίσματα Δ Λεκάνες Απορροής Ποταμών [νέα διαίρεση - κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας υπό στοιχεία οικ. ΥΠΕΝ/ΔΠΔΥΓΙ/2δ011/316/12.09.2025 (Β”1246)] 3.1 Ποσοτική και Ποιοτική Κατάσταση Υδάτων Η αξιολόγηση της κατάστασης των υδατικών συστηµάτων της χώρας βασίζεται κυρίως στα δεδοµένα του Εθνικού Δικτύου Παρακολούθησης Υδάτων (ΕΔΠΥ), σε συνδυασμό µε τις εγκεκριμένες µεθοδολογίεςπου εφαρμόστηκαν στο πλαίσιο της 2ης Αναθεώρησης ὸΣΔΛΑΠ. 3.1.1 Επιφανειακά Υδατικά Συστήματα Τα Επιφανειακά Υδατικά Συστήματα (ΕΥΣ) (ποτάμια, λίμνες, μεταβατικά και παράκτια) αξιολογούνται σε δύο επίπεδα: (α) την οικολογική κατάσταση, βάσει βιολογικών, υδρομορφολογικών και Φυσικοχημικών ποιοτικών στοιχείων, και (β) τη χημική κατάσταση, βάσει της παρουσίας ουσιών προτεραιότηταςγιατις οποίες έχουν θεσπιστεί Πρότυπα Ποιότητας Περιβάλλοντος. ο Οικολογική κατάσταση Η οικολογική κατάσταση των επιφανειακών υδάτων εἶναι γενικά ικανοποιητική, µε τα 2/3των ΕΥΣ να επιτυγχάνειτο στόχο της καλής οικολογικής κατάστασης, ενώ υπάρχει ένα σηµαντικό ποσοστό των ΕΥΣ σε μέτρια κατάσταση (-2596) που απαιτεί τη λήψη µέτρων για να αποφευχθεί περαιτέρω υποβάθµισή τους. Τα ΕΥΣ σε ελλιπή και κακή κατάσταση (1096) εντοπίζονται κυρίως στα ποτάμια

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 4/22)Άρθρο 1

συνέχεια 4

προτεραιότητας από το ΕΔΠΥ, γεγονόςπου έχει πρόσφατα επιλυθεί. Πίνακας 4: Βαθμός εμπιστοσύνης ταξινόμησηςτης ποιοτικής κατάστασης των ΕΥΣ Κατάσταση Ο(Χωρίς Δεδομένα) 1 (Χαμηλός) 2(ΜῥΜέσος) 3(ὙΥψηλός) Οικολογική 14.400 59,400 12,806 19,406 Χημική 14,096 65,7ο6 20,300 - Τα υψηλότερα ποσοστά χαμηλής εμπιστοσύνης -άνω του 80960- στην ταξινόμηση της ποιοτικής κατάστασης των ΕΥΣ εντοπίζονται στα Υδατικά Διαμερίσματα Νήσων Αιγαίου (ΕΙ 14), Κρήτης (ΕΙ 13), Ανατολικής Πελοποννήσου (ΕΙ 03) και Θράκης (ΕΙ 12). Συνολικά, η αξιολόγηση της ποιοτικής κατάστασης των ΕΥΣ χαρακτηρίζεται απὀ περιορισμένη αξιοπιστία δεδοµένων, καθώς βασίζεται σε µεγάλο βαθµό σε οµαδοποιήσεις και κρίσεις εμπειρογνωμόνων, παρά σε πλήρη και συνεχή επιτόπια παρακολούθηση, γεγονός που υπογραμμµίζειτην ανάγκη ενίσχυσηςτου Εθνικού Δικτύου Παρακολούθησης Υδάτων (ΕΔΠΥ). Προς αυτή την κατεύθυνση, και σε συνέχεια των πορισµάτων της 2ης αναθεώρησης των ΣΔΛΑΠΙ, δροµολογήθηκαν ενέργειες για την αναβάθµιση του ΕΔΠΥ, µε σκοπό την πιο στοχευµένη παρακολούθηση καιτη βελτίωση του βαθμού αξιοπιστίας. 3.1.2 Υπόγεια Υδατικά Συστήµατα Η κατάσταση των Υπόγειων Υδατικών Συστημάτων (ΥΥΣ) αξιολογείται µε βάση (α) την ποιοτική (χημική) κατάσταση, βάσει προτύπων ποιότητας και ανώτερων αποδεκτών τιμών ρύπων/δεικτών ρύπανσης, και την ποσοτική κατάσταση, βάσει της διακύµανσης της υπόγειας στάθµης και των υπερετήσιων τάσεων σε σχέση µετην άντληση καιτη Φυσική τροφοδοσία. Πίνακας 5: Ποιοτική και ποσοτική κατάσταση ΥΥΣ Καλή ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΥΥΣ Αριθµός Ποσοστό

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 5/22)Άρθρο 1

συνέχεια 5

Διάχυτες Πηγές Ρύπανσης αφορούν κυρίως στη γεωργική δραστηριότητα, την ποιµενική κτηνοτροφία και τα αστικά λύματα σε περιοχές µε ελλιπείς υποδομές: 9 Η γεωργική δραστηριότητα αναδεικνύεται ωςη κυρίαρχη διάχυτη πίεση, επηρεάζοντας σχεδόν το σύνολο των Υδατικώὠν Διαμερισμάτων, ιδιαίτερα στα ΥΔ Δυτικής Πελοποννήσου (ΕΙ 01), Βόρειας Πελοποννήσου (ΕΙ02) και Ανατολικής Πελοποννήσου (ΕΙ03). Επιβαρύνει επιπλέον σηµαντικά τα ΥΔ Θεσσαλίας (ΕΙ08), Κεντρικής Μακεδονίας (ΕΙ 10), Δυτικής Μακεδονίας (ΕΙ 09), Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης(ΕΙ 11 και ΕΙ 12), καθώς καιταΥδ Κρήτης (ΕΙ 13) και Νήσων Αιγαίου (ΕΙ 14). 9 Η ποιµενική κτηνοτροφία ασκεί πίεση κυρίως στα ΥΔ Δυτικής Πελοποννήσου (ΕΙ 01), Βόρειας Πελοποννήσου (ΕΙ02), Ανατολικής Πελοποννήσου (ΕΙ03), Θεσσαλίας (ΕΙ08), Ανατολικής Μακεδονίας (ΕΙ 11) και Θράκης (ΕΙ 12). 9 ΠΗ ελλιπής διαχείριση αστικών λυμάτων σε οικισμούςπου στερούνται ολοκληρωμένων δικτύων αποχέτευσης και εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων, αποτελεί πίεση κυρίως για τα ΥΔ Αττικής (ΕΙ06), Ανατολικής Στερεάς (ΕΙ 07) και Ανατολικής Μακεδονίας (ΕΙ 10). Διασυνοριακή ρύπανση: Αφορά τα Υδατικά Διαμερίσματα Δυτικής Μακεδονίας (ΕΙ 09), Κεντρικής Μακεδονίας (ΕΙ 10), Ανατολικής Μακεδονίας (ΕΙ 11), και Θράκης (ΕΙ 12). Στο ΥΔ Δυτικής Μακεδονίας οι διασυνοριακές πιέσεις επηρεάζουν τα υδατικά συστήµατα των Λιμνών Μικρής και Μεγάλης Πρέσπας και στο ΥΔ Κεντρικής Μακεδονίας τον ποταμό Αξιό. Στο ΥΔ Ανατολικής Μακεδονίας, ο ποταμός Στρυμόνας και κατ’ επέκταση η Κερκίνη, δέχονται πιέσεις απὀ ρύπανση διασυνοριακής προέλευσης τόσο απὀ διάχυτες όσο και απὀ σηµειακές πηγές. Αντίστοιχα, στο ΥΔ Θράκης (ΕΙ 12), οι ποταμοί Άρδας, Νέστος και Έβρος και δευτερευόντως ο Ερυθροπόταµος επηρεάζονται από διασυνοριακές πιέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγµα διασυνοριακής ρύπανσης είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα µε τη µεταφορά αστικών αποβλήτων απὀ τη Βουλγαρία µέσω του ποταμού Νέστου, τα οποία καταλήγουν στον ταµιευτήρατου Θησαυρού έπειτα απὀ κάθε πλημμυρικό Φαινόμενο.

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 6/22)Άρθρο 1

συνέχεια 6

αναφορέςνα καταγράφουν αυξημένες ανάγκες διαχείρισηςλόγωτης παρατεταμένης ανοµβρίας τωντελευταίων ετών. Ως αποτέλεσµα, σεκεντρικό επίπεδο διοίκησης λήφθηκαν διαρθρωτικές αποφάσειςγιατη θωράκιση της πρωτεύουσαςσε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. 9 Η θαλάσσια διείσδυση (υφαλμύρινση) καταγράφεται στο 1/5 των ΥΥΣ και αποτελεί κυρίως τοπική πίεση. Το Φαινόμενο αυτό απαντάται µε ιδιαίτερη ένταση στα ΥΔ Ανατολικής Πελοποννήσου (ΕΙ 03) και Νήσων Αιγαίου (ΕΙ.14). Επίσης, σηµαντική παρουσίατου φαινομένου καταγράφεται και στο ΥΔ Κρήτης (ΕΙ 13) που οφείλεται και στη Φυσική υφαλμύρινση. 9 Παρατηρείται υστέρηση στην υιοθέτηση πολιτικών εξοικονὀμησηςνερού, ενώ οι απώλειες στα δίκτυα διανομής (αστικά και αρδευτικά) είναι σημαντικές οδηγώντας σε ακόµη μεγαλύτερες απολήψεις για την κάλυψη των αναγκών. Στα δίκτυα εκτός μµητροπολιτικών κέντρων, οι απώλειες ανέρχονται περίπου στο 3296, γεγονόςπου καταδεικνύειτην ανάγκη μετατόπισης από την πολιτική «νέων έργων προσφορά» στην πολιτική «ορθολογικής διαχείρισης της ζήτησης». Σε συνδυασμό µε την έλλειψη συστηματικής συντήρησης των υποδομών, η κατάσταση αυτή οδηγεί σε σταδιακή αὐξηση των απωλειών και σε ορισμένες περιπτώσεις στη λειτουργική απαξίωση των έργων. » Αξιοπιστία δεδοµένων Παρά τη σηµαντική πρόοδο στη µεθοδολογική προσέγγιση της ανάλυσης και εκτίµησης των πιέσεων, η επισκόπηση ανέδειξε σηµαντικά κενά και πεδία βελτίωσης στην αξιοπιστία των δεδοµένων που συνοψίζονται στα εξής: ο Καταµέτρηση καταναλώσεων: Παρατηρείται έλλειμα αξιόπιστων δεδοµένων κατανάλωσηςανά κατηγορία χρήσης, µετο πρόβλημανα εντοπίζεται κυρίως στους παρόχους αρδευτικού ύδατος (όχι όµως αποκλειστικά). Η εκτεταμένη χρήση και συχνά ανεξέλεγκτη λειτουργία ιδιωτικών γεωτρήσεων, που συχνά στερούνται νόµιµης αδειοδότησης, καθιστά εξαιρετικά δυσχερή την τεκμηριωμένη αποτύπωση των επιπέδων κατανάλωσης.

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 7/22)Άρθρο 1

συνέχεια 7

. Υπόγεια υδατικάἀ συστήµατα: Το Εθνικό Δίκτυο Παρακολούθησης Υδάτων (ΕΔΠΥ) καλύπτει σχεδόν το σύνολο των υπόγειων υδατικώὠν συστηµάτων, επιτυγχάνοντας υψηλότερο βαθμό εμπιστοσύνης στην ταξινόμηση σε σύγκριση µετα επιφανειακά. Γιατην αξιολόγηση της ποσοτικής κατάστασης, πέρα απὀ τα στοιχεία του ΕΔΠΥ, απαιτείται η συνεκτίµηση ενός ευρέος φάσματος δεδοµένων (υδρογεωλογικά δεδοµένα, παροχές πηγών, στοιχεία απολήψεων, αξιολόγηση πιέσεων) για την αξιολόγηση μεταβολών και τον προσδιορισμό των τάσεων. Η αξιοποίηση ιστορικών δεδοµένων από τουςτρεις κύκλους εφαρµογής των ΣΔΛΑΠ επέτρεψε την αξιολόγηση, χωρίς κανένα υπόγειο υδατικό σύστημα να παραμένει σε «άγνωστη» ποιοτική ή ποσοτική κατάσταση. Συμπερασματικά, η χώρα διαθέτει ένα συγκροτηµένο Εθνικό Δίκτυο Παρακολούθησης Υδάτων (ΕΔΠΥ) για την ποιοτική και ποσοτική κατάσταση των υδάτων που έχει σημειώσει σταδιακά πρόοδο ὠωςπροστην πληρότητα καιτη συνέπειατων μετρήσεων, µε αποτέλεσµανα έχουν μειωθεί τα υδατικά συστήµατα που ταξινομούνται σε «άγνωστη κατάσταση». Ωστόσο, η 2η αναθεώρηση των ΣΔΛΑΠ ανέδειξε την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσηςτου ΕΔΠΥ, προβλέποντας συμπληρωματικά µέτρα ύψους 15,6 εκατ. 6 για οκτώ συνολικά Υδατικά Διαμερίσματα: Δυτικής, Βόρειας και Ανατολικής Πελοποννήσου (ΕΙ 01, ΕΙ02, ΕΙ03), Ηπείρου (ΕΙ08), Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας (ΕΙ 07), Θεσσαλίας (ΕΙ 08), Κεντρικής Μακεδονίας (ΕΙ 10) και Θράκης (ΕΙ 12). Οικύριες προκλήσεις εστιάζονται στην αὐξηση της συχνότητας παρακολούθησης, την κάλυψη του συνόλου των ποιοτικών παραμέτρων, και τη στοχευµένη πύὐκνωση των σταθμών, όπως στα ποτάμια και τα παράκτια ύδατα καιστις διασυνοριακέςλεκάνες απορροής, σηµειώνονταςότι ήδη δρομολογούνται ενέργειες για την αναβάθµιση του ΕΔΠΥ. Πρόσθετα σηµαντικά ζητήματα αποτελούν η διαλειτουργικότητα των βάσεων δεδοµένων και η διασφάλιση σταθερής χρηµατοδότησης για τη βιωσιµότητατου ΕΔΠΥ. 3.4 Πολιτικές Διαχείρισης Υδάτων

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 8/22)Άρθρο 1

συνέχεια 8

πρακτική εφαρµογή. Η ανάγκη εξειδίκευσης των µέτρων σε τοπικό επίπεδο αναδεικνύει τη σηµασία υπέρβασης των διοικητικών αγκυλώσεων και της εδραίωσης επαρκών μηχανισμών για τη μετουσίωση των προγραμμάτων µέτρων των ΣΔΛΑΠ σε συγκεκριμένες δράσειςπεδίου. Οι διοικητικές αδυναμίες που απορρέουν απὀ την υποστελέχωση και την ἑλλειψη εξειδικευμένης κατάρτισης, σε συνδυασμό µε την πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων και συχνά ασαφή καθορισμό των Φορέων υλοποίησης των µέτρων, αποτελούν βασικές συνιστώσεςπου απαιτούν διαρθρωτικές βελτιώσεις γιατην ενίσχυση του αποτελεσματικού συντονισμού. ο Στόχευση και αποτελεσματικότητα: Διαπιστώνεται ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της λειτουργικής διασύνδεσης μεταξύ των µέτρων, των ασκούμενων πιέσεων καιτης κατάστασης των υδατικώὠν συστηµάτων, για τον επιτυχή καθορισμό της αποτελεσματικότητάςτους καιτης ουσιαστικήςτους συμβολής στη βελτίωση της κατάστασηςτων υδάτων. Το πρόγραµµα µέτρων των ΣΔΛΑΠ - συχνά εκτεταμένο σε αριθµό µέτρων και κόστος εφαρµογής τους - είναι απαραίτητο να συναρτηθεί στενότερα µε ττις πιέσεις και τους στόχους στρατηγικής σηµασίας, ώὠστενα διασφαλιστεί η βέλτιστη σχέση κόστους-οφέλους και κατ’ επέκταση η μεγιστοποίηση της συνολικής αποδοτικότητας του σχεδιασμού. ο Χρηματοδοτικοί μηχανισμοί: Η διαθεσιμότητα πόρων χρηµατοδότησης και η κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των Φορέων, σε σχέση µε το κόστος εφαρµογής των προγραμμάτων µέτρων των ΣΔΛΑΠ, αναδεικνύονται ως βασικοί παράγοντες για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής υλοποίησης. Όι χρονοβόρες διαδικασίες ένταξης σε χρηµατοδοτικά προγράµµατα, οι δυσκολίες επιλεξιµότηταςσε διαπεριφερειακέςλεκάνες και η καθυστερημένη ενεργοποίηση μηχανισμών τεχνικής υποστήριξης υπογραμμµίζουν την ανάγκη στόχευσης της χρηµατοδοτικής ροήςπροςτα έργα αιχμής, ο Συντονισμός και παρακολούθηση: Η ανάπτυξη ενός οργανωμένου συστήµατος συστηματικής παρακολούθησης της προόδου εφαρµογής των προγραμμάτων µέτρων των ΣΔΛΑΠ,

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 9/22)Άρθρο 1

συνέχεια 9

επικαιροποιηµένα Προγράμματα Μέτρων περιλαμβάνουν δράσεις µε έµφαση στη Φυσική συγκράτηση υδάτων, στον ολοκληρωμένο σχεδιασμό αντιπλημμυρικών έργων, και στον χωρικό και πολεοδομικό σχεδιασμό. Ιδιαίτερη μέριμνα λήφθηκε για τη συμπερίληψη των πρόσφατων ακραίων πλημμυρικών Φαινομένων, ιδίως της καταιγίδας Ὠαθπίθἰ, τα χαρακτηριστικά και οι επιπτώσεις της οποίας ενσωματώθηκαν στην 11 Αναθεώρηση του ΣΔΚΠ του ΥΔ Θεσσαλίας (ΕΙ08), µε την προσθήκη εξειδικευμένων µέτρων στις πληγείσες περιοχές. Παράτην πρόοδοπου ἐχεισημµειωθεί στον σχεδιασμό, υπάρχουν σηµαντικά περιθώρια βελτίωσης στην εφαρµογή των µέτρων, τη χρηματοδότηση καιτον επιχειρησιακό συντονισμό. Όπωςκαι στα ΣΔΛΑΙΠ, η πλειονότητατων µέτρων που προβλέφθηκαν στον προηγούμενο κὐκλοπαρέμεινεσε ένα σηµαντικό ποσοστό σε επίπεδο σχεδιασμού. Οι κύριοι δοµικοί παράγοντες που παρεμποδίζουν την εφαρµογή των προγραμμάτων µέτρων των ΣΔΚΠ είναι παρόµοιοι µε εκείνους που έχουν ήδη αναφερθεί για τα ΣΔΛΑ/ΙΙ, γεγονός που υποδεικνύει κοινές παθογένειες στο σύστηµα διαχείρισης του τοµέα υδάτων. Ειδικότερα, οι βασικές προκλήσεις και διαρθρωτικές αδυναμίες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητατων ΣΔΚΠ συνοψίζονται στα ακόλουθα: ο Πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων και διοικητικές αδυναμίες: Η κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ διαφορετικών επιπέδων διοίκησης (δήµοι, περιφέρειες, κεντρική διοίκηση, Φορείς υποδομών) δημιουργεί συχνά καθυστερήσεις, αλλά και κενά ευθύνης. Οι διοικητικές αδυναμίες, σε συνδυασμό µετην υποστελέχωση υπηρεσιών καιτην έλλειψη επαρκών οικονομικών πόρων, δυσχεραίνουν ουσιαστικά την έγκαιρη και ολοκληρωμένη υλοποίηση των προβλεπόμενων μέτρων. ο Ελλιπής παρακολούθηση και αξιολόγηση εφαρµογής: Παρατηρούνται σηµαντικά κενά στη συστηµατική παρακολούθηση, στον έλεγχο προόδου και στην αποτίµηση της αποτελεσμµατικότητας των µέτρων. Η έλλειψη ενός ενιαίου μηχανισμού παρακολούθησης και

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 10/22)Άρθρο 1

συνέχεια 10

σε επίπεδο Λεκάνης Απορροής Ποταμού (ΛΑΠΠ) αυξάνειτην τρωτότητα απέναντι σε παρατεταμένες περιόδους ανοµβρίας. Η βασική πρόκληση είναι η επιτάχυνση της μετάβασης από το στρατηγικό σχεδιασμό στην επιχειρησιακή λειτουργία: µε σαφή κατανοµή ρόλων, εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενισχυμένη παρακολούθηση και τεκμηριωμένη αξιολόγηση υλοποίησης, ουσιαστική σύνδεση µε τα Προγράμματα Μέτρων των ΣΔΛΑΠ και συστηματική ενσωμάτωση της κλιματικής διάστασης σε επίπεδο λεκάνης. Υπό τις προὐποθέσεις αυτές, τα Σχέδια θα καταστούν επιχειρησιακά λειτουργικά, ικανά να ενεργοποιούνται έγκαιρα, συντονισμένα και αποτελεσματικά όταν οι συνθήκεςτο απαιτούν. 3.6 Υπηρεσίες Ύδατος και Οικονομική Βιωσιμότητα Σήµερα υπάρχουν πάνω απὀ επτακόσιοι (700) πάροχοι υπηρεσιών ύδατος. Αναφορικά µε τους παρόχους ύδρευσηςκαι αποχέτευσης, αυτοί κατανέμονται σε εκατόν εἰκοσιεννέα (129) Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης-Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), εκατόν ενενήντα (190) δημοτικές υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης, πέντα (5) συνδέσμους ύδρευσης και τρεις (3) παρόχους που προμηθεύουν µε νερὀ άλλους παρόχους (ΕΥΔΑΠ ΠΑΓΙΩΝ, ΕΥΑΘ ΠΑΓΙΩΝ και ΟΑΙ). Οι πάροχοι υπηρεσιών άρδευσης (ενεργοί και ανενεργοί) ανέρχονται σε άνω των τετρακοσίων πενήντα (450). Παράλληλα, υπάρχουν και λίγοι ιδιώτες, οι οποίοι δραστηριοποιούνται κατά κύριο λόγο (αλλά όχι αποκλειστικά) σε περιοχές οικοδομικών συνεταιρισμών και σε οικιστικές περιοχές που αναπτύχθηκαν (όχι σε όλεςτις περιπτώσεις) άναρχα και εντάχθηκαν ΕΚ των υστέρων στο σχέδιο πόλης, καλύπτοντας συνήθως, την απουσία δημόσιου δικτύου ύδρευσης. Η αξιολόγηση τηςπολιτικήςγιατη βιώσιμη διαχείρισητου ὑδατοςβασίζεται στα αποτελέσµατατης εποπτείας των παρόχων υπηρεσιών ύδατος µέσω ενός κεντρικού μηχανισμού παρακολούθησης της επιχειρησιακήςλειτουργίαςτων παρόχων. Ο μηχανισμός αυτόςχρησιµοποιεί τυποποιηµένους οικονομικούς, τεχνικούς και ποιοτικούς δείκτες, µε στόχο τη συγκριτική αξιολόγηση των επιδόσεων των παρόχων, την ενίσχυση της διαφάνειας και τη βελτίωση των υπηρεσιών και της

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 11/22)Άρθρο 1

συνέχεια 11

11 προτεραιότητα (644 έργα, 1,9 δισ. 6): Εξασφάλιση επάρκειας και αναβάθμιση ποιότητας πόσιµου νερού µενέα έργα υδροληψίαςκαι αφαλατώσεων, επεκτάσεις δικτύων, αναβάθμιση υφισταμένων καινέες εγκαταστάσεις επεξεργασίας 2Ἀπροτεραιότητα (935 έργα, 2,3 δισ. 6):Αντικατάσταση δικτύωνγιατη µείωση διαρροών, αναβάθμιση εγκαταστάσεων επεξεργασίας νερού και εξοικονόμηση ενέργειας σε υφιστάμενα έργα αφαλατώσεων 3η προτεραιότητα (3485 έργα, 1,2 δισ. 6). Αυτοματοποίηση δικτύων και εγκαταστάσεων και εξοικονόμηση ενέργειας Λαμβάνοντας υπόψη τον εκτεταμένο αριθµό έργων και του εξαιρετικού υψηλού ύψους των απαιτούμενων επενδύσεων, καθίσταται σαφές ὅτι υφίσταται σηµαντική υστέρηση στην υλοποίηση των απαραίτητων υποδομών, η οποία οφείλεται μερικώς στη µείωσητων επενδύσεων σε απαιτούμενες υποδομές ύδρευσης κατάτη διάρκειατης οικονοµικής κρίσηςτης προηγούμενης δεκαετίας, αλλά και στη θεαματική αὐξηση του τουρισμού. Η βελτίωση της ιεράρχησης και η αυστηρή προτεραιοποίηση των αναγκών εἶναι επιβεβλημµένες γιατην επίτευξη ενός στοχευµένου χρονοπρογραμματισμού των έργων. Η προσέγγιση αυτή κρίνεται απαραίτητη για τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων Χχρηματοδοτικώὠν πόρων και τη µεγιστοποίηση της απορροφητικότηταςτων κονδυλίων, δεδομένου του περιορισμένου δημοσιονομικού χώρου, αλλά και των προθεσμιών που θέτουν τα χρηµατοδοτικά εργαλεία. Πρόσθετη δυσκολία δημιουργεί η αὐξηση της ζήτησης λόγω αυξηµένου τουρισμού, λόγω της αδυναμίας απόσβεσης των απαιτούμενων πρόσθετων επενδύσεων σε υποδομές σε εὐλογο χρονικό διάστηµα (αφού πολύ συχνά αυτές χρησιμοποιούνται για μόλις 2 µε 3 µήνες ανά έτος). Αντίστοιχα, στον τοµέα των υπηρεσιών αποχέτευσης, στο πλαίσιο εκπλήρωσης σχετικού αναγκαίου πρόσφορου όρου του ΕΣΠΑ, το έτος 2020 καταγράφηκαν οι ανάγκες σε έργα συλλογής και επεξεργασίας αστικὠν λυμάτων στο Εθνικό Επιχειρησιακό Σχέδιο Διαχείρισης Λυμάτων, που

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 12/22)Άρθρο 1

συνέχεια 12

ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης, που θα πρέπει να προτεραιοποιηθούν στοχευµένα και να επικεντρωθούν στις υδατικά ελλειµµατικές περιοχές, στην ορθολογική διαχείριση της εποχιακής ζήτησης, καθώς και στη θωράκιση περιοχών που είναι ευάλωτες σε περιόδους ξηρασίας/λειψυδρίας. - Οι υψηλές απώλειες στα δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης καταδεικνύουν την ανάγκη για επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό και την αυτοματοποίηση των δικτύων. - Οιαπώλειες στα δίκτυα συνδυαστικά µε τη µη τιμολογούµενη κατανάλωση οδηγούν σε υψηλά ποσοστά Μη Τιμολογούμενου Νερού (Νοη-Βενεπιε ΙΝαϊθη), επιβαρύνοντας την οικονομική βιωσιµότητατων παρόχων και τη διαθεσιµότητατου πόρου. - Η επαναχρησιµοποίηση επεξεργασµένων αστικών λυμάτων παραμένει σε αρχικό στάδιο, παρά το γεγονός ότι αποτελεί βιώσιμη λύση για την άρδευση, ιδίως σε περιόδους ξηρασίας και σε υδατικά ελλειμματικές περιοχές. 3.6.2 Ανάκτηση Κόστους Το επίπεδο ανάκτησης του χρηματοοικονομικού κόστους παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των παρόὀχων, αντικατοπτρίζοντας τις διαφορές στη θεσµική τους υπόσταση, το μέγεθος, την οργάνωση, καθώς καιτιςτοπικές ιδιαιτερότητες λειτουργίαςτους. Ύδρευση/Αποχέτευση: Η µέση ανάκτηση χρηματοοικονομικού κὀστους(σύμφωνα πάντα µε τα στοιχείαπου δηλώνουν οι πάροχοι) ανέρχεται στο 8096, µετο 50960 των παρόχωννα κινείται πάνω απὀ τη µέση τιµή. Ωστόσο, καταγράφονται έντονες διακυμάνσεις ανά Υδατικό Διαμέρισμα(Υδ), μετιςτιμέςνακυμαίνονται από 58060 (ΥΔ Δυτικής Μακεδονίας-Εει0Θ) έως 96960 (ΥδΔ Ανατολικής Πελοποννήσου-ΕΙ 02). Υψηλά επίπεδα ανάκτησης σημειώνονται επίσης στα ΥΔ Αττικής (ΕΙ 06) - λόγω της ΕΥΔΑΠ, Θεσσαλίας (ΕΙ 08) και Ανατολικής Μακεδονίας (ΕΙ 11). Αξιοσημείωτες είναι οι αποκλίσεις συσχέτισηςτης ανάκτησης χρηματοοικονομικού κόστους µετις

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 13/22)Άρθρο 1

συνέχεια 13

κοστολόγηση. Συχνό εἶναι Και το Φαινόμενο της χρέωσης της ηλεκτρικής κατανάλωσης των αντλιοστασίων στο Δήμο αντί της ΔΕΥΑ λόγω του ευνοϊκότερου τιµολογίου που µπορεί να έχει Δήμος για το ηλεκτρικό ρεύμα. -Εμπειρική Τιµολόγηση: Ητιµολογιακή πολιτική συχνά βασίζεται σε εµπειρικἑςπροσεγγίσεις ή στη διατήρηση του ισχύοντος καθεστώτος, µε κύριο γνώμονα την πολιτική διαχείριση και δευτερευόντωςτονταμειακό ισοσκελισμό, αντίτης ορθολογικής οικονοµικής αξιολόγησης. Άρδευση: Το σύστηµα τιμολόγησης των παρόχων αρδευτικού νερού χαρακτηρίζεται από έλλειψη κινήτρων για την αποδοτική χρήση του πόρου. Οι χρεώσεις βασίζονται κυρίως σε ανταποδοτικές εισφορές (στρεµµατικές ή τέλη χρήσης), που συνδέονται µε την έκταση καιτο είδοςτης καλλιέργειας και όχι µετην πραγματική κατανάλωση. Τα κύρια προβλήµατα που δυσχεραίνουν την ορθολογική διαχείριση και την ανάκτηση κόστους συνοψίζονται στα εξής: -Έλλειμμα ενιαίας λογιστικής οργάνωσης και κοστολόγησης: Οι Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων στερούνται ενιαίου λογιστικούὐ συστήµατος, που σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγεί σε ελλιπή καταγραφή εσόδων και εξόδων, συχνά χωρίς διαχωρισμό των επιµέρους κατηγοριών κόστους. Παράλληλα, διαπιστώνεται εγγενής αδυναμία προσδιορισμού του κόστους κεφαλαίου. Επιπρόσθετα, δεν λείπουν καιπεριπτώσειςανεπαρκούὐςκαταγραφήςστων συνδέσεων. Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζεται και στους Δήμους που ασκούν υπηρεσίες άρδευσης, όπου τα οικονομικά στοιχείατης άρδευσης αρκετές φορές δεν διαχωρίζονται απὀτιςλοιπές δημοτικές υπηρεσίες. -Ελλείψεις στους μηχανισμούς μέτρησης: Η απουσία συστηµάτων µέτρησηςτηςκατανάλωσηςστο επίπεδο του τελικού χρήστη αναγκάζει τους παρόχους να υιοθετούν προσεγγιστικές µεθόδους εκτίµησης. Λόγω της έλλειψης δεδοµένων µέτρησης, σε συνδυασμό µε την απουσία οργανωμένης οικονοµικής καταγραφής, καθίσταται δυσχερής ο αξιόπιστος καθορισμός του

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 14/22)Άρθρο 1

συνέχεια 14

παρόχους ύδρευσης τη διαχείριση κινδύνου των λεκανών απορροής των σημείων υδροληψίας νερού ανθρώπινης κατανάλωσης. Για το Υδατικό Διαμέρισμα Θεσσαλίας συστάθηκε µε τον ν. 5106/2024 (Α’ 63) ο Οργανισμός Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας(ΟΔΥΘ ΑΕ), ο οποίοςλειτουργεί ὠς ειδικός φορέας διαχείρισης, συγκεντρώνοντας το σύνολο των αρμοδιοτήτων της Αποκεντρωµένης Διοίκησης και της Περιφέρειας στον τοµέα υδάτων του οικείου υδατικού διαμερίσματος. Επιπλέον μεταφέρονται στον νέο Φορέα το σύνολο των αρμοδιοτήτων των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων της Θεσσαλίας, οι οποίοι καταργούνται. Η σύστασή του αποτελεί µια σηµαντική θεσµική μεταρρύθμιση για τον εκσυγχρονισμό της διακυβέρνησης του τοµέα υδάτων, που αποσκοπεί στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των πολυεπίπεδων επιπτώσεωντηςκλιµατικής αλλαγής, καθώς και την ενίσχυση του στρατηγικού σχεδιασμού καιτης εξειδίκευσης στη διαχείριση των υδάτων. » Περιφερειακό επίπεδο Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης β᾽ βαθμού (Περιφέρειες) αποτελούν τους Φορείς επιχειρησιακής εφαρµογής των µέτρων και άσκησης ελέγχου στοπεδίο. Ασκούν εποπτεία επίτων Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων, διασφαλίζοντας την ορθή λειτουργία των συλλογικών εγγειοβελτιωτικώὠν έργων (δίκτυα άρδευσης, στράγγισης, κ.λπ.). Είναι αρµόδιεςγιατον καθαρισμό των ρεµάτων. Ασκούντον έλεγχο τήρησηςτων µέτρων προστασίαςτων υδάτων καιτην επιτήρηση των σηµειακών και διάχυτων πηγών ρύπανσης. Οι Υπηρεσίες Περιβαλλοντικής Υγιεινής ασκούν εποπτικό έλεγχο της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που παρέχουν οι φορείς ύδρευσης. Διασφαλίζουν σε συνεργασία µε τους Φορείς ύδρευσης την απαγόρευση ἠή τον περιορισμό χρήσης ακατάλληλου νερού. » Τοπικό επίπεδο Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ βαθμού (Δήμοι), είτε µέσω των ΔΕΥΑ είτε µέσω των δημοτικών υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, λειτουργούν ως πάροχοι υπηρεσιών

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 15/22)Άρθρο 1

συνέχεια 15

περιορισμών αδυνατούν να ανταποκριθούν πλήρωςστις υποχρεώσειςτους. - στην άρδευση, εκατοντάδες πάροχοι - περισσότεροι από τετρακόσιοι πενήντα (450), κυρίως ΤΟΕΡΒ και Δήμοι - διαχειρίζονταιτις υποδομές, συχνά µε περιορισμένη οργανωτική συγκρότηση και σοβαρό ἐλλειμμα τεχνικής κατάρτισης. Στο Υδατικό Διαμέρισμα Θεσσαλίας, ο αντίκτυπος της καταιγίδας Ὠοθπίθδἰ ανέδειξε σε βάθος τις αδυναμίες της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτων στην περιοχή. Ως απάντηση, θεσµοθετήθηκε ο ΟΔΥΘ, ο οποίος ενσωματώνειτις αρμόδιες υπηρεσίες για θέµατα υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και της Περιφέρειας, τον ΓΟΕΒ Στραγγιστικὠν Έργων Θεσσαλίας και τους πενήντα τρεις (53) ΤΟΕΒ της περιοχής (εγχείρημα το οποίο είναι σε εξέλιξη), µε στόχο την ορθολογική διαχείριση του αρδευτικού νερού καιτη συστηματική συντήρηση και αναβάθμιση των υποδομών ἁρδευσης. Πρόκειται για µια σηµαντική µεταρρυθµιστική τοµή στον τοµέα της άρδευσης, η οποία Φιλοδοξεί να αποτελέσει υπόδειγμα αναδιάρθρωσης του τοµέα για άλλα υδατικά διαμερίσματα της χώρας. Παράλληλα, ολοκληρώθηκε νομοθετική πρωτοβουλία για την επέκταση της επιχειρησιακής εμβέλειας της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, συνιστώντας τους δύο βασικούς πρὠτους πυλώνες της αναδιοργάνωσης των παρόχων υπηρεσιών ύδατος µε στόχο την ολιστική διαχείριση του νερού. Η μεταρρύθμιση αυτή συνιστά το πρώτο καθοριστικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό της διακυβέρνησης των υπηρεσιών ύδατος και την αντιμετώπιση του κατακερματισμού, καθώς επιδιώκει την αξιοποίηση της οργανωτικής ωριμότητας, της τεχνικής επάρκειας και της επιχειρησιακής εμπειρίας των δύο μεγαλύτερων παρόχων της χώρας. Στὀχος είναι η γεωγραφική διεύρυνση των υπηρεσιών ύδρευσης και άρδευσης, ὡστε κρίσιµες περιοχές της χώρας να ενισχυθούν µε σταθερές, αξιόπιστες και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΥΔΑΠ προβλέπεται να αναλάβει αρμοδιότητες στις ΠΕ Αττικής, Βοιωτίας, Φωκίδας και Εύβοιας, ενώ η ΕΥΑΘ θα επεκτείνει τις υπηρεσίες της στις ΠΕ Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, λειτουργώντας ως

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 16/22)Άρθρο 1

συνέχεια 16

υδατικών πόρων στις κοινέςλεκάνες απορροής ποταμού Βασικοίτομείς συνεργασίας Ποσοτική κατανομή υδάτων (χρήση του 2990 των υδάτων βάσει της µέσης Φυσικής απορροής), αντιμετώπιση πλημμυρών, παρακολούθηση ποιοτικών παραμέτρων, ανταλλαγή δεδοµένων ΛΑΠΈβΡρου Ελλάδα, Βουλγαρία, Τουρκία Έκταση στην Ελλάδα: 6,306 Διασυνοριακά ὑδαταμε Βουλγαρία, Τουρκία Ισχύον καθεστώς Βουλγαρία: Κοινή Διακήρυξη του ότους 2010 για τη συνεργασία στον τοµέα χρήσης υδατικών πόρων στις κοινἑςλεκάνες απορροής ποταμού Νέαπενταετής κοινή δήλωση γιατον Άρδα (Μάιος 2028) γιατην παροχή νερού για άρδευση επί τη βάση ετήσιων συμφωνιών μεταξύ της Περιφέρειας Ανατ. Μακεδονίας Θράκης και της Βουλγαρικής εταιρίας παροχής ηλεκτρικού ρεύµατος που διαχειρίζεται το σύστηµα των 3 υδροηλεκτρικών φραγμάτων του Άρδα Τουρκία: Συμφωνία του έτους 1934 (α.ν. 225/1996, Α’ 474) περί κανονισμού των υδραυλικών έργων επ αμφοτέρων των οχθώντου ποταμού ΜαρίσαΈβρου Κοινή Διακήρυξη του ότους 2010 για μόνιμη συνεργασία για την αειφόρο ανάπτυξη τηςλεκάνηςτου Έβρου Βασικοίτομείς Παροχή νερού για άρδευση στον Άρδα (από Βουλγαρία), Αντιμετώπιση συνεργασίας πλημμυρών και ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή Αν καιη εφαρµογή των αρχών κοινής διαχείρισηςτων υδάτων αποτελεί µια σύνθετη διαδικασία που απαιτεί συνεχή προσπάθεια, οι προκλήσεις που προκύπτουν - όπως οι διαφορετικές αναπτυξιακές

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 17/22)Άρθρο 1

συνέχεια 17

µέσα απὀ ένα δυναμικό συνδυασμό τεχνικών παρεμβάσεων και λύσεων βασισμένων στη φύση (Ναϊωιο-βΒας5θ6αά δοἰμϊίοης - ΝΡΒ5). Ο συνδυασμός αυτός διασφαλίζει τη βέλτιστη δυνατή κλιματική θωράκιση του υδατικού συστήµατος. Στρατηγικό Πλαίσιο: Επιδιώκεται η οικοδόµηση µια κλιµατικά ανθεκτικής κοινωνίας που υιοθετεί το μοντέλο της «πρόληψης αντί της θεραπείας» και διατηρεί υψηλό βαθµό ετοιμότητας απέναντι στους υδατικούς κλιματικούς κινδύνους. Η ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών κλιματικών κινδύνων απαιτεί ριζική αναθεώρηση του σχεδιασμού στην πράξη, όπου οι τεχνικές παρεμβάσεις συλλειτουργούν µετις φυσικές διεργασίες γιατον µετριασµό της τρωτότητας καιτην ενίσχυση της προσαρµοστικής ικανότητας των υποδομών και των οικοσυστημάτων απότις πλημμύρες καιτης ξηρασίες. Προς την κατεύθυνση αυτή, προκρίνονται έργα πολλαπλού σκοπού για την αξιοποίηση υδατικών πόρων, τα οποία συμβάλλουν στην αντιμετώπιση περιόδων λειψυδρίας, στη µείωση της πληµμμυρικής επικινδυνότητας και στη διασφάλιση της περιβαλλοντικής ισορροπίας, και τα οποία λειτουργούν στη βάση και της συνέργειας μεταξύ υδάτων, ενέργειας και κλίµατος (νναἴϊει-Επειβγ- Οιἰπιαΐθ ΠΕΧιΙΦ), που έχει μετεξελιχθεί στην ολιστική προσέγγιση του Ναϊει-Επειβργ-Εοος- Εοοφθγςίθπη (ΝΝΕΕΕ) Νεχις (βλ. και άξονα 3). Επιπλέον, οι Λύσεις Βασισμένες στη Φύση (ΝΒ5Φ) αναδεικνύονται σε δομικό στοιχείο του σύγχρονου σχεδιασμού. Μέσω των λύσεων αυτών ενισχύεται η Φυσική αποθηκευτικἠ ικανότητα και η ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων. Ταυτόχρονα, συμβάλλουν στον περιορισμό της εδαφικής διάβρωσης και στην αποµείωση των πλημμυρικών αιχμών, προστατεύονταςτο Φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Η επιδίωξη της ανθεκτικής κοινωνίας στους υδατικούς κινδύνους πλαισιώνεται από επενδύσειςσε συστήµατα έγκαιρης προειδοποίησης και προηγμένα εργαλεία υδρολογικής παρακολούθησης και πρόγνωσης, που αναπτύσσονται σε συνεργασία µε το εγχώριο οικοσύστημα καινοτομίας (Ερευνητικά Κέντρα, Πανεπιστήμια, νεοφυείς επιχειρήσεις), τα οποία επιτρέπουν την έγκαιρη

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 18/22)Άρθρο 1

συνέχεια 18

στις σύνθετες προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα επιδιώκεται η ενσωμάτωση αποτελεσμάτων εφαρμοσμένης έρευνας για την ανάσχεση της ρύπανσης και η υποστήριξη πιλοτικὠν εφαρμογών (Ηνίηρ Ι805) και μεταφοράς τεχνολογίας για την ενσωμάτωση της κυκλικής οικονοµίας στον κύκλο του νερού. Άξονας 5: Βελτίωση Διακυβέρνησης και Θεσμική Θωράκιση Στόχος: Η εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου και λειτουργικού μοντέλου διακυβέρνησης αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για την ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων. Οι θεσµικές δοµές και μηχανισμοί στη διακυβέρνηση οφείλουν να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες προκλήσεις και να διασφαλίζουν την ορθή, συνεπή καιβιώσιµη εφαρµογή των πολιτικών. Στρατηγικό Πλαίσιο: Στρατηγική επιδίωξη αποτελεί η δοµική αναβάθµιση του συστήµατος διακυβέρνησης, µε σκοπό τη διασφάλιση της συνοχής και της οµογενοποίησης των πολιτικών σε επιχειρησιακό επίπεδο. Μέσω του μετασχηματισμού των ρόλων μεταξύ επιτελικοὐ σχεδιασμού, εποπτείας και υλοποίησης και της εδραίωσης αποτελεσματικών μηχανισμών συντονισμού, επιδιώκεται η θωράκιση της συνέχειας στη λήψη αποφάσεων, η αποδοτική κατανομή των αρμοδιοτήτων και η εµπέδωση της διοικητικής διαλειτουργικότητας, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική και ενιαία εφαρµογή της εθνικής πολιτικής για τα ύδατα. Παράλληλα, η ενδυνάμωση του διατοµεακού πλαισίου διακυβέρνησης αποτελεί κρίσιμη στρατηγική προτεραιότητα γιατη σύγκλιση των τοµεακών πολιτικών σε επίπεδο χρήσεων ύδατος (αστική, γεωργική, τουριστική, βιομηχανική χρήση) µε στόχο την ορθολογική κατανοµή των υδατικών πόρων, διασφαλίζοντας τη βιώσιμη ισορροπία μεταξύ των αναπτυξιακών απαιτήσεων και της διαθεσιμότητας του νερού ὠςπόρου. Στο επίκεντρο της θεσµικής θωράκισης τίθεται η ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας των παρόχων ὠστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις υφιστάμενες αλλά και τις μελλοντικές

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 19/22)Άρθρο 1

συνέχεια 19

5.1 Πολιτική Διαχείρισης Ζήτησης και Εξοικονόµησης Νερού Κατεύθυνση: Προτεραιότητα στη µείωση της κατανάλωσης νερού σε όλους τους τοµείς (αστικό, αγροτικό, βιομηχανικό, κ.ά.) µέσω της βελτίωσης της αποδοτικότητας, της µείωσης των απωλειών και της προώθησης καινοτόμων τεχνολογιών εξοικονόµησης νερού, λαμβάνοντας υπόψη τη διαφοροποίηση μεταξύ καταναλωτικών και µη καταναλωτικών χρήσεων ύδατος. Η άρδευση αποτελεί βασικό τοµέα παρεμβάσεων λόγω της υψηλής συμµετοχήςτου στη συνολική ζήτηση και κατανάλωση υδατικών πόρων. Πολιτικές Δράσεις: » Εφαρμογή της αρχής της αποδοτικἠής χρήσης των υδάτων σε όλα τα επίπεδα σχεδιασμού και αδειοδότησης για τη διαχείριση των υδάτων, µε τη λήψη µέτρων για τη µείωση της ζήτησης νερού κατά προτεραιότητα έναντι της εκμετάλλευσης πρόσθετων υδάτινων πόρων. Κατά Φθίνουσασειράπροτεραιότητας, θαπρέπειπρώταναμειωθείη κατανάλωση όπου αυτό εἰναι εφικτό, ακολουθούμενη απὀ µέτραγιατην αὐξησητης αποδοτικότητας σε όλα τα επίπεδα της αλυσίδας παροχής νερού, και ακολουθεί η επαναχρησιµοποίηση του νερού καιη επέκταση της παροχήςνερού. 9 υιοθέτηση των κριτηρίων της Ευρωπαϊκής Ταξινομίας (ΕΙ) Τβχοποπιγ) ως πλαισίου αναφοράς για τον μετασχηματισμό των υποδομών διαχείρισης υδάτων σε βιώσιµες και ανθεκτικές υποδομές. ο Προτεραιοποίηση επενδύσεων στη µείωσητου μητιμολογούμενου νερού: Προτεραιότητα στη µείωση των απωλειών και των αφανών καταναλώσεων στα δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης, όπως µέσω της ανάπτυξης κλειστιων συστηµάτων ἁρδευσης, του εκσυγχρονισμού των δικτύων καιτης εγκατάστασης ψηφιακών μετρητών και συστηµάτων τηλεµετρίας, καθώς καιτης εγκατάστασης συστηµάτων αυτόματης διαχείρισης πίεσης. Η

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 20/22)Άρθρο 1

συνέχεια 20

συμβάλλοντας στην ενίσχυση της οικολογικής κατάστασης και της ανθεκτικότητας των υδατικώὠν οικοσυστημάτων. 9 Προτεραιοποίηση επενδύσεων για την αναβάθµιση της επεξεργασίας αστικών λυμάτων: Αναβάθµιση υφιστάμενων υποδομών και κατασκευή νέων σε περιοχές που εμφανίζουν ἡ διατρέχουν κίνδυνο να εμφανίσουν ευτροφισμµό και όπου η απὀρριψη αστικών λυμάτων συνιστά κίνδυνο για το περιβάλλον ή για την ανθρώπινη υγεία, σύµφωνα µετα οριζόμενα στην Οδηγία (ΕΕ) 2024/3019 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2024 γιατην επεξεργασία των αστικών λυμάτων, (Ι 2024/3019, 12.12.2024). 5.4 Πολιτική Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Αλλαγή Κατεύθυνση: Ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της προσαρμµοστικότητας έναντι ακραίων υδρολογικών Φαινομένων (πλημμύρες, ξηρασία/λειψυδρία), µέσω ολοκληρωμένων, ευέλικτων και καινοτόμων παρεμβάσεων που εγγυώνταιτη βιωσιμότητα καιτην ασφάλεια των υδατικώὠν πόρων. Πολιτικές Δράσεις: ο Δημιουργία στρατηγικών αποθεμάτων νερού: Ανάπτυξη ταμιευτήρων, τεχνητού εμπλουτισμού υπόγειων υδροφορέων και άλλων υποδομών αποθήκευσης υδάτων, µε στόχο την εξισορρόπηση της προσφοράςκαι ζήτησης σε περιόδους ξηρασίας. ο Προώθηση υποδομών πολλαπλού σκοπού: Σχεδιασμός και υλοποίηση υποδομών που εξυπηρετούν πολλαπλές λειτουργίες, όπως ύδρευση, άρδευση, λοιπές χρήσεις όπως η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, αντιπλημµμυρική προστασία και περιβαλλοντική αποκατάσταση - σε συνδυασμό και µε λύσεις βασισμένες στη Φύση (ΝΡ5), όπως και η ορεινή υδρονομία, ενισχύονταςτην ευελιξία, την αποδοτικότητα καιτην ανθεκτικότητα στη διαχείριση των υδάτων έναντι ακραίων υδρομετεωρολογικών φαινομένων. ο Ενσωμάτωση κλιματικών σεναρίων στον υδατικό σχεδιασμό: Χρήση επιστημονικά

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 21/22)Άρθρο 1

συνέχεια 21

δικαιοσύνης. Πολιτικές Δράσεις: ο Σταδιακή και ελεγχόμενη εφαρµογή της πλήρους ανάκτησης κόστους’ στους παρόχους ὑδρευσης/αποχέτευσης, σύμφωνα µε το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, µε σεβασμό στις κοινωνικές, τοπικές και οικονομικές ιδιαιτερότητες, που διασφαλίζει ότι τα έσοδα επιστρέφουν στην κοινωνία µέσω του εκσυγχρονισμού των υποδομών, και της διασφάλισης επάρκειας και ποιότητας νερού. ᾿Σύμφωναμετους ὀὁρουςκαιπροὐποθέσειςτου άρθρου 9της Οδηγίας Πλαίσιο 2000/60/ΕΚτου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καιτου Συµβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 γιατα ύδατα.

Άρθρο πρώτο (συνέχεια 22/22)Άρθρο 1

συνέχεια 22

κόστους/αποτελεσματικότητας των µέτρων. Η προσέγγιση αυτή στοχεύει στην άρση της αποσπασµατικότητας του σχεδιασμού µέσω τεκμηριωμµένης συσχέτισης, οµοιογένειας και ισοβαρούς συσχέτισης µέτρων μεταξύ των υδατικὠν διαμερισμάτων, και ενός διασυνδεδεµένου συστήµατος πληροφόρησηςτηςπροόδου εφαρµογής καιτης αποδοτικότητας των µέτρων. Καινοτομία (Ιπποναϊίοη): Ενθαρρύνεται η στροφή προς τεχνολογίες αιχμής που προωθούν την κυκλικότητα του νερού και την ανθεκτικότητα των υδατικώὠν συστηµάτων, καθώς και η ανάπτυξη ψηφιακών υποδομών (δεδοµένα, µετρήσεις, παρακολούθηση, πρόγνωση, ἐέγκαιρη προειδοποίηση) που υπηρετούν τους επιδιωκόµενους στόχους, µε γνώμονα την ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των αρμόδιων Φορέων και τη βελτίωση της αποδοτικότητας και ανθεκτικότηταςτων συστηµάτων διαχείρισης ύδατος. Μετρησιµότητα (ΜοεαβδιΓαρΙ!Τγ):. Ο σχεδιασμός των µέτρων συνοδεύεται από σαφώς προσδιορισµένους ποσοτικούς στόχους, δείκτες επίδοσης και μηχανισμούς παρακολούθησης, όπου αυτό είναι εφικτό, ώστε να διασφαλίζεται η αντικειμενική αξιολόγηση της προόδου υλοποίησης, η συγκρισιµότητα των αποτελεσμάτων μεταξύ υδατικών διαμερισμάτων και η τεκμηριωμένη αναθεώρηση των πολιτικών και παρεμβάσεων κατά τους επόµενους κύκλους σχεδιασμού. 7. Κατευθύνσεις Διακυβέρνησης και Συντονισμού Η επιτυχία της Εθνικής Στρατηγικής για ταΎδατα εδράζεται στη διαµόρφωση ενός σύγχρονου και λειτουργικού μοντέλου διακυβέρνησης, το οποίο εγγυάταιτη συνέχεια της πολιτικής, τη διαφάνεια και την αποτελεσματική συνέργεια μεταξύ όλων των επιπέδων διοίκησης. Η διακυβέρνηση των υδάτων δεν αποτελεί απλώς µια διοικητική διαδικασία, αλλά µια στρατηγική επιλογή για τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και της οικονοµικής ευημερίας. Οι βασικές κατευθύνσεις εστιάζουν στην ενδυνάμωση των θεσμικών δομών, τον περιορισμό του διοικητικού κατακερματισμού καιτην ενίσχυση της διοικητικήςικανότηταςγιατην αποτελεσματική

Σχέσεις με άλλα νομοθετήματα24

24 νομοθετήματα

ν. 2402/1996ΚΥΡΩΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΝΕΣΤΟΥ
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 2402/1996
ν. 2425/1996ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΛΙΜΝΩΝ
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 2425/1996
ν. 3199/2003ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ-ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2000/60/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 23ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2000
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 3199/2003
ν. 3199/2008
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 3199/2008
ν. 3405/2005ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΜΙΑΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΕΛΛΗΝΟ - ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΩΝ ΓΛΥΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 3405/2005
ν. 3876/2010ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΥΔΑΤΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΠΛΗΝ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΝΑΥΣΙΠΛΟΙΑ.
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 3876/2010
ν. 4453/2017ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ, ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΠΡΕΣΠΩΝ
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 4453/2017
ν. 4622/2019ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ: ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ.
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 4622/2019

16 ακόμη νομοθετήματα

ν. 5037/2025
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 5037/2025
ν. 5106/2024ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ: Α) ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΥΔΑΤΩΝ, Β) ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ, Γ) ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, Δ) ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗΣ ΔΟΜΗΣΗΣ, Ε) ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ.
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 5106/2024
ν. 5143/2024Ρυθμίσεις για τους χερσαίους συνοριακούς σταθμούς, την ενίσχυση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και λοιπές διατάξεις
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 5143/2024
ν. 9160/2024
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Νόμος 9160/2024
225/1996
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
4012/1959
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
π.δ. 17/2026Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργού
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 17/2026
π.δ. 2/2024ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΩΝ
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 2/2024
π.δ. 27/2025Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτή Υπουργού, Υφυπουργών και Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 27/2025
π.δ. 32/2024ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΩΝ.
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 32/2024
π.δ. 35/2026Διορισμός Αναπληρωτή Υπουργού και Υφυπουργών
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 35/2026
π.δ. 51/2007ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΣΕ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2000/60/ΕΚ "ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ" ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 23ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2000
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 51/2007
π.δ. 58/2025Διορισμός Υπουργού και Υφυπουργών
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 58/2025
π.δ. 63/2005ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεΆρθρο 90
Προεδρικό διάταγμα 63/2005
π.δ. 79/2023ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΩΝ.
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 79/2023
π.δ. 81/2023ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ
Παραπέμπει σε 1
Παραπέμπει σεχωρίς άρθρο
Προεδρικό διάταγμα 81/2023

Ευρωπαϊκή προέλευση

ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΟ

Στοιχεία κοινοποιήσεων: Υπηρεσία Εκδόσεων της ΕΕ (Cellar), όπως τα δήλωσε η Ελλάδα στην Επιτροπή — δεν τα έχουμε επαληθεύσει. Οι παραπομπές «κατά το κείμενο» προέρχονται από το ίδιο το ΦΕΚ.

Τι λέει το έγγραφο

Έλεγχος παραπομπών

Πού δείχνουν οι παραπομπές

Ποιους αφορά

Τι ρυθμίζει

Βασικές διατάξεις

Ημερομηνίες ισχύος

Σχέσεις με άλλα νομοθετήματα24

ν. 2402/1996ΚΥΡΩΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΝΕΣΤΟΥ

ν. 2425/1996ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΛΙΜΝΩΝ

ν. 3199/2003ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ-ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2000/60/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 23ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2000

ν. 3199/2008

ν. 3876/2010ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΥΔΑΤΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΠΛΗΝ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΝΑΥΣΙΠΛΟΙΑ.

ν. 4622/2019ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ: ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ.

ν. 5037/2025

ν. 5143/2024Ρυθμίσεις για τους χερσαίους συνοριακούς σταθμούς, την ενίσχυση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και λοιπές διατάξεις

ν. 9160/2024

225/1996

4012/1959

π.δ. 17/2026Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργού

π.δ. 2/2024ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΩΝ

π.δ. 27/2025Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτή Υπουργού, Υφυπουργών και Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης

π.δ. 32/2024ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΩΝ.

π.δ. 35/2026Διορισμός Αναπληρωτή Υπουργού και Υφυπουργών

π.δ. 58/2025Διορισμός Υπουργού και Υφυπουργών

π.δ. 63/2005ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

π.δ. 79/2023ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΩΝ.

π.δ. 81/2023ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

Ευρωπαϊκή προέλευση

Ευρωπαϊκές πράξεις που επικαλείται το κείμενο