ΑφοράΕπιχειρήσειςΕργαζόμενοιΙδιοκτήτες & ενοικιαστές

Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας: κανόνες για τις πολιτικές δίκες

Δικαιοσύνη · Δημόσια διοίκηση1985/01/00182Υπουργείο Δικαιοσύνης

Παραπομπές: 9
Δημοσίευση ΦΕΚ: 24 Οκτωβρίου 1985
Εξηγήθηκε: 15 Σεπτεμβρίου 2026

Τι λέει το έγγραφο

Κάθε πρόταση παρακάτω φέρει παραπομπή — πατήστε την για να δείτε το ακριβές σημείο στο επίσημο κείμενο.

Έλεγχος παραπομπών

Δεν πέρασαν όλοι οι αυτόματοι έλεγχοι παραπομπών — ελέγξτε τις πηγές πριν βασιστείτε σε λεπτομέρειες. Τι σημαίνει →

Πόσο από το ΦΕΚ διαβάσαμε

Το ΦΕΚ είναι σαρωμένο και το κείμενό του ανακτήθηκε με οπτική αναγνώριση από τις πρώτες 40 από 88 σελίδες. Ό,τι ακολουθεί — και κάθε εξήγηση που στηρίζεται σε αυτό — αφορά μόνο αυτές τις σελίδες. Οι υπόλοιπες βρίσκονται μόνο στο επίσημο PDF.

Πού δείχνουν οι παραπομπές

Δεν καταφέραμε να αναγνωρίσουμε με βεβαιότητα τη διάρθρωση αυτού του ΦΕΚ σε άρθρα. Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε είναι αυτούσια από το κείμενο — αυτό το ελέγχουμε μηχανικά σε κάθε παραπομπή. Η ένδειξη θέσης δίπλα τους όμως (π.χ. «Άρθρο 4») μπορεί να μην είναι το σωστό άρθρο. Διαβάστε το απόσπασμα, όχι τον αριθμό.

Στα πολιτικά δικαστήρια υπάρχουν 2 βαθμοί δικαιοδοσίας.
Οι υποθέσεις των πολιτικών δικαστηρίων εκδικάζονται σε πρώτο βαθμό από τα ειρηνοδικεία, τα μονομελή πρωτοδικεία και τα πολυμελή πρωτοδικεία.
Κατά κανόνα, αρμόδιο είναι το δικαστήριο της περιφέρειας όπου κατοικεί ο εναγόμενος, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά.
Στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι υποχρεούνται να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, με εξαιρέσεις για το ειρηνοδικείο, τα ασφαλιστικά μέτρα και την αποτροπή επικείμενου κινδύνου.

Η αγωγή ασκείται με κατάθεση δικογράφου στη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου και με επίδοση αντιγράφου στον εναγόμενο.
Οι δικονομικές προθεσμίες αρχίζουν κατά κανόνα την επόμενη ημέρα από την επίδοση ή από το γεγονός που αποτελεί την αφετηρία τους και λήγουν στις 19:00 της τελευταίας ημέρας.
Το ευεργέτημα της πενίας παρέχεται σε όποιον αποδεδειγμένα δεν μπορεί να πληρώσει τα έξοδα της δίκης χωρίς να στερηθεί τα απαραίτητα μέσα για τη διατροφή του και της οικογένειάς του.

Κάθε διάδικος οφείλει να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα που είναι αναγκαία για τη δική του αίτηση ή ανταίτηση.

Ως αποδεικτικά μέσα αναφέρονται, μεταξύ άλλων, η ομολογία, η αυτοψία, η πραγματογνωμοσύνη, τα έγγραφα, οι μάρτυρες και τα δικαστικά τεκμήρια.

PDF από το αρχείο μας Επίσημη πηγή (et.gr)

Το πλήρες κείμενο του ΦΕΚ65 τμήματαΆνοιγμα κειμένου

Το επίσημο κείμενο

Αρθρο 11

Τεχνικά τμήματα του ΦΕΚ (1)

mastheadmasthead

ΦΙΙΜΕΡΙΣ ΤΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΡΒΕΡΝΗΤΙ/ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΘΗΝΑ β6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1986 ΤΕΥΧΟΣ αριοσο0ς ΦφΥΤΑΛΟΥ ΠΡΩΤΟ 182 ΠΗΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ᾿ ΑΡΙΘ. 503 Γώδικας Ἠ ολιίτικής Ἀιχονομίας χαι Εισαγωγικός τοῦ Νόμος, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ "Ἔχοντας υπόψη: ον ἐιατάξεις του άρ8ρου 96 παρ. 2 εδαφ. γ΄ και ὃ του .1406/8ὺὸ (ΦΕΚ 189 Α΄) µε πρόταση του Υπουργού Διπαιοσώνης, αποφασίζουμε: "Αρθρο µόνο, Τα κείµενα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και του Βισαγωγικού του Νόμου, όπως ήδη εσχύουν Χαι µεταγλωττίστηκαν στη δημοτική απὀ την επιτροπή του άρᾶρου 98 παρ. 1 το. Ν. 1406/88, έχουν ως εξής: ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Αρθρο 10Για τον Ιπιολογισµό της αξίας λαμβάνεται, υπόψη ο: χρόνος που ασκείται η αγωγή.Άρθρο 10

Αρθρο 10 Για τον Ιπιολογισµό της αξίας λαμβάνεται, υπόψη ο: χρόνος που ασκείται η αγωγή.

Αρθρο 11Η αξία του αντικειμένου της διαζοράς προσδιορίζεται, ς5 παρ.Άρθρο 11

Χαβύλην αρμοδιότητα. «, ' Ἓοθρο 12 ἃν Δύο, μόνο βαθμοί διαιοδὸσίας - των πολιτικών δικαστηρίων υπάρχουν, των σποίων την τήρηση το δικαστήριο εξετάζει και αυτεπαγγέλτως. 2: Αωτοτελής αὗτηση δεν επιτρέπεται να υποβληθεί απευθείας σε δευτεροβάθμιο διπαστήριο, εκτός αν ο νόμος ορίζει, διαφορετικά.

Αρθρο 11 (συνέχεια 2/3)Άρθρο 11

συνέχεια 2

τοκετού και της διατροφίς της άγαµης μητέρας καυ της διατροφής της μητέρας απὀ την κληρονομική µερίδα που εὖχε επαχθεύ στο τέκνο που αὐτή πυαρὸρεί, 11) οι διαφορές που αφορούν τις αμόιβές,, τις αποζημιώσεις, ναι τα έξαδα των | πραγματογκυμµόνων, των διαιτητών, πραγματσγνωµόνων καὶ τωὸ επτιµητών, µε οποιοδήποτε τρόπο και αν διορίστηκαν, υ] των καθολικών διαδόχων, τους, 12) οι διαφορές που .. αφορούν απαιτήσεις αποζημέωσης οποιοσθήποτε µορφής. χ19 ζημίες απὀ αυτοκένητο, ανάμεσα στους δικαιούχους ή. τους διαδόχους τους καὶ εκείνους που έχουν υποχρέωση Ύνα αποζημίωση ἡ τους διαβόχους τους, όπως και ου απαντήσεις ατὀ σύμβαση ασρώλισης αὐτοκυνήτου, ανάµεσα στις ασναλιατυνές εταιρίες και. τους ασοολισµένους ἡ τους διαδόχους τους. ᾿ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΄ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ) πα σο ο λρδρο 1ή Στην αρμοδιότητα των μονσμελών πρωτοδιιείων υπάγονται: 1) ..οι διαφορές που αναφέρονται στην άσµηση της γσνωκής µέρίμνας και την επυποϊνκνία΄πων. Υσνέων και των λοιπών ανιόντων µε. το τέκνο, 2) οι’ διαφορές ανάμεσα: στους .. ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων ᾽από τη σχέση της οροφοἠτησίας, καδώς και Οι διαφορές ανάμεσα στους διαχειριστές ιδιστησίας πατά ορόφους και στους ιδιοκτήτες ορόφων ἡ διαμερισμάτων, ανεξάρτητα απὀ την αξία του αντικειμένου της διαφοράς. . ι Αρθρο 18 Στην αρμοδιότητα των πολυμελόν πρωτοθεκείων υπάγονται: 1). όλες οι διαρορές. , Ύια τνς οπούες δεν. είναι αρµόδια τα Εειρηνοδικεία΄ ἡ τα μσνομελή τιρωτοδιεία, 2) οι εφέσεις χατά των. σποφάσεων των ειρηνοδιπείων της ᾿ περιφέρειάς τους... ᾿

Αρθρο 11 (συνέχεια 3/3)Άρθρο 11

συνέχεια 3

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ) ΄Αρῦρο 36 π Διαφορές απὀ διαχείριση που έγινε χωρίς δικαστική εντολή μιορούν να εισαχθούν και στο ὀνκαστήριο στην περιφέρεια του οποίου έγινε η διαχείριση. Αρθρο 37 1. Οταν ενάγονται περισότερα πιωάασια που συνδέονται µε το δεσμό της οµοδικίας, αρμόδιο εναν το δικαστήριο στην περιφέρεια του οποίου έχει την κατοικία το», ναι αν δεν έχει Ἰατοικία, τη διαμονή του, σιοιοσθήποτε απὀ τους ομοδίκους:, 2, Διαφορές ανάμεσα στα ίδια πράαιπα, οι οποίες έχουν την ἴδια βάση και. αφορούν εµπράχµατα δικαιώµατα επάνω σε ακίνητα που βρίσπονται στις περιφέρειες διαρορετικών δικαστηρίων, µπαγούν να εισαχθούν σε ένα απὀ τα δικαστήρια αυτά. Αρθρο 38 Απαιτήσεις εναντίον προπύπων που έχουν κανότητα δικαστικής παράστασης καν, εξαιτίας ειδικών συνθηκών, ἐχουν σε ορισμένο τόπο διαμονή µε µακρότερη Διάρκεια, όπως είναι ιδίως ον υπάλληλοι, οὐ υπηρέτες, ον σπουξαστές, οι µαθητές, εφόσον το αντικεύμενό τους είναι περιουσιωιό, µπορούν να εισαχθούν και στο δικαστήριο στην περιφέρεια του στοίου βρίσκεται ο τόπος διαµονής τους. Αρθρο 39 Ταµικές διαφορές ηπορούν να εισαχθούν ναι στο διπαστήριο στην περιφέρεια του σπούου βρίσκεται ο τόπος της τελευταίας µοινής διαµονής των συζύγων. "Αρθρο 40 1. Δίμες εναντίον προσώιων που δεν έχουν κατοικία στην Ἑλλάδα, εφόσον

παρ. 1Άρθρο 11

§1

1. Είναι οπαράβεηπτη η αύτηση Υια την εξαίρεση ολώκληρου του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου ἡ όλωκ. των μελών της εισαγγελίας του ή τόσων αρεοπαγιτών, ώστε µε τον αριθμό που απομένει να µην εύναι δυνατή π' νόμιμη συγιρότηθη του δικαστηρύου αωτού.

παρ. 2Άρθρο 11

§2

2. Οι διατάξεις της παρ. 1 εφαρμόζονται και όταν η αἰτήση για την εξαίρεση αφορά όλα τα εφετεύα, τα πρωτοδικεία.ή.τα ειρηνοδιµεύα του µράτους, «Άρθρο 54: - . Αρμόδιο να αποφανθεί.για την .εξαύρεση. εύναι'-το δικαστήριο. στο στούο υπηρετεί ο εξαιρούµενος. :Σε'περίπτωπι εξαίρεσης δικαστή .μονομελούς πρωτοδικεύου ἡ Ειρηνοδίκη, είναι αρμόδιο το πολωμελές πρωτοδιµείο, στην περιφέρεια του οποίου υπάγονται τα δικαστήρια αυτά. Σε περίπτωση εξαίρεσης υπαλλήλου γραμματείας, Είναι αριόδιος ο προϊστάμενος του διπαστηρίου στο οποίο υπηρετεί ο εξαιρούµενος. ΄Αρδρο 55 1, Διμαστές πολυμελών διναστηρίων και εισαγγελείς, αν υιάρχει λόγος εξαύρεσής τους, οφεύλουν να το δηλώσουν στά πρόεδρο του διµαστηρίου. 2. Ὑπάλληλοι της γραμματείας τω» πολυµελών δικαστηρίων, αν υπάρχει λόγος εξαίρεσής τους, οφεύλουν να το δηλώσουν στον προϊστάµενο της γραμματείας, 3 Δυμαστές Ἠσνομελών πρωτοδιπείων αν ευρηνοδίκες, ποβώς μαι υπάλληλοι της Υραµµατείας τους, αν υπάρχει λόγος εξαἰρεσής τους, οφεύλουν να το δηλώσουν. στον πρὀεδρο του πολυμελούς πρωτοδιπείου ηαι να αιόσχουν απὀ τα Ναθήμοντά, τους Εωσότου αυτό αποφασίσει. 4. Το διποστήριο «αποφασίζει χωρίς τη συμμετοχή εκείνου που υπέβαλε τη Βήλωση και Χρρύς συζήτηση στο ακροατήριο. Αρθρο 56 ΤΟ αρμόδιο διπαστήριὀ έχει εξουσία να αποφασίσει Υια την εξαίρεση των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 52 ηαι αυτεπαγγέλτως, ύστερα απὀ πρόταση του προέδρου ή του εισαγγελέα, έχοντας τη δυνατότητα να ακούσει μαι τον

παρ. 2 (συνέχεια 2/3)Άρθρο 11

§2 συνέχεια 2

το χρονικό σηµείο. Στην περύπτωση του 6βαρ. Υ᾽ παταδικάζεται να πληρώσει, αποζηµέωση , αν δεν βρεθεύ το πράγμα στο στάδιο της εκτέλεσης. Στην περίπτωση του εδαρ, Ε΄ καταδικάζεται στην παροχή, μόλις πληρωθεί η αἴρεση ἡ επέἐλδει, το γεγονός και αυτό διαπιστωθεί -με: τον τρόπο που ορίζει η στόραση. Αρθρο 70 ΄Όποιος έχει έννομο συμρέρον να αναγνωριστεί η ὕταρξη ἡ µη ύπαρξη κάποιας ἐννομης σχέσης, µπορεί να εγέίρει σχετική αγωγή. "Αρθρο Τι Δικαστική προστασία µπορεύ να ζητήσει όποιος επιδιώιει τη σύσταση, τη µεταβολή ἡ την πατάργηση έννοµης σχέσης στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος. ΄Αρθρο 72 Οι δανειστές έχουν δικαίωµα να ζητήσουν δικαστινα προστασία ασώντας τα δικαιώµατα του οφειλέτη τους εφόσον εκείνος δεν τα ασκεὺ, εκτός αν συνδἑονται στενἁ µε το πρὀαιιό του, , Άρθρο 73 ΤΟ δικαστήριο εξετάζει μαι αυτεπαγγέλτως 2 σε κάθε στάση της δίκης, αν υιάρχουν οι προὐποθέσεις των άρδρων 62 έως 72. {ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1᾽ Σο Οµοδικία. Αρθρο 14 Περισοότερα πρόκσια μιορούν να ασκήσουν αγωγή ἡ να εναχθούν ἁιό κοινού, ως οµόδινοι, εµτός σπὀ τις περιπτώσεις που ορίζουν άλλες διατάξεις. 1) αν, σχετικά µε το αντικείµενο της διαφοράς, έχουν κπουνὀ δικαίωµα ἡ ποινή υποχρέωση ἡ αν τα διναιώµατα ἡ οι σιοχρεώσεις τους στηρίζονται στην ἴδια

παρ. 2 (συνέχεια 3/3)Άρθρο 11

§2 συνέχεια 3

δικαστήριο κρίνει αναγκαία την παρέµβασή του-στη δύκη, έχει εξουσία να ξνατάξει ναι αυτεπαγγέλτως την προσεπέπλησή΄ του, µε απάραση που ορίζει µε την :επιµέλεια ποιου διαδίπου 8α γίνει η προσεπίπληση! καθώς μαι το Χρόνο µατά τον οποίο πρέπει να γίνει. Η πρὀσεπίπληση που διατάχθηκε Επιτρέπεται να γύνει και µε την επιμέλεια οποιουδήποτε άλλου διαδίπου. "ρθρο 91 1. Ὅποιος έχει έννομο συμφέρον θιαιόύται να αναιοινώσει τη δίνη σε τρίτους, ώσπου να εκδοθεί απὀ το: πρωτοβάθμιο δικαστήριο. βριστυκή απόφαση για την ουσία της υπόδεσης. 2. Ἡ αναιούνωση γίνεται..με Ἰδυκόγραρο, που πρόπει να αναφέρει, μαι την αυτία͵ για την σποία γίνεται η αναιούνωση, καθώς και τη στάση στην οποία. βρίσκεται η δίκη η ανκοιούνωση ασπεύται, σύµφινα µε τις 5 διατάξεις που ισχύουν για την αγωγή μαι ποινσποιείται στον τρύτο. - ͵ 3, Η σνοιούνωση δεν δίνευ σε εµείνον που ανακοινώνει τη δύᾳῃ το. Ὀωμαίωα να ζητήσει αναβολή της δίπης ἡ παράταση των προθεσµιών.της. Ὅτ ρθρο 92 Ο.τρίτος, στον οποίο έγινε η ανοιοίνωση, έχει διπαΐίωµα να συμμετάσχει στη δίνη, σύμρινα µε τις διατάξεις που ισχύουν γία την παρέμβαση. Αν εκείνος προς τὸν σιοίο έγινε η ανοοιούνωση δεν συμμετάσχει στη δίναι, και η ανονιούνωση έγινε πριν απὀ την πρύτη συζήτηση, στο ακροατήριο, δεν έχει το δυπαίωµα να ασκήσει τρυτολχωιοπή εναντύον της απάρασης που 8α εκδοθεί. Αρθρο 93 Αν παρέμβει. ατη δίνη τρύτος, αντιποιούµενος επίδιµη απαύτηση, µε αντιµπεύµενο Τιοµιορεί να κατατεθεί, εφόσον ο εναγόµενος το. πατοδέσει δημόσια και παραιτηθεί

παρ. 3Άρθρο 11

§3

3. Αν δεν συµπληρύδηκε η ἔλλειψη µέσα στην προθεσµία που ορίστηµε, το δικαστήριο προχωρεύ στην εκδίκαση της υιόδεσης και καταδικάζει εκείνον που παραστάδηκε χωρίς πληρεξουσιότητα να πληρώσει τα έξοδα πσυ προκλήθηµαν απὀ την παράστασή του αυτή .

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄ — θεμελιώδεις δικονομικές αρχές.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄ θεμελιώδεις δικονομικές αρχές.

Αρθρο 106ΤΟ δικαστήριο ενεργεί μόνο ὑστερα απὀ αύτηση διαδίκου και αποφασίζει µε βάσηΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 106

Αρθρο 106 ΤΟ δικαστήριο ενεργεί μόνο ὑστερα απὀ αύτηση διαδίκου και αποφασίζει µε βάση τους πραγματικούς ισχυρισμούς που προτείνουν και αποξεικνύουν οι διάδικοι και τις αιτήσεις που υποβάλλουν, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. ΄Αρδρο 107 το δωφστήριο διατάζει και αυτεπαγγέλτως τη διεξαγωγή απόδειξης µε αιοιαδήποτε πατάλλῃλα αποδεικτικά µέσα που επιτρέπει ο νόμος, και αν δεν τα επικαλέστηκαν ον διάδικοι.

Άρθρο 108{ον διαδικαστικές πράξεις ενερχούνται µε πρωτοβουλία και επιμέλεια των2 παρ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 108

Άρθρο 108 {ον διαδικαστικές πράξεις ενερχούνται µε πρωτοβουλία και επιμέλεια των διαδίκων, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαρορετικά. ΄Αρθρο 109

παρ. 1ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 108

§1

1. Δεν ἐπιτρέπεται να.αφαιρεθδεί απὀ κανέναν χωρίς τη θέλησή του, ο δικαστής που ορίζευ ο νόμος Υν αυτόν.

παρ. 2ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 108

§2

2. ΤΟ αρμόδιο δυκαστήριο δεν µπορεύ να µετοβιβάσει τη δικαιοδοσία του, επτός αν ο νόμος ορύζοι διαφορετυκά, Μόνο ειδικές διαδικαστικές πράξεις µπορούν να ανατεδούν ναι σε άλλα διµαστήρια ή διµαστὲς, στις περιπτώσεις που ορύζει ο νόμος.

Αρθρο 11011 παρ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

Αρθρο 110

παρ. 1ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§1

1. Οι .διάδιχοι έχουν τα έδνα δνπαιώματα και τις ίδιες ὑποχρεώσεις καν είναι ἴσοι Ενώπισν του διπαστηῥύου, . ' .

παρ. 2ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§2

2. Οι διάδικοι έχουν δυµαίωµα να παρίστανται σε όλες τις συζἠτήσεις της υπόθεσης, οιόµη μαι όταν γίνονται πεπλεισμένων των θυρών. και πρέπει Υια το Οιοπό αυτό να γαλούνται σύμφωνα µε τις διατάξεις του νόµου.

παρ. 3ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3

3. Οι διάθικοι έχουν υποχρέωση να εμφανίζονται οωτοπροσίπως «στο δικαστήριο, όταν τους καλεύ Υια το σκοπό αυτό. ' Αρθρο 111. 1. Ἡ διαθιπασία στο ακροατήριο στηρύζεται στην έγγραφη προδικασία, 2. Καμιά πύρια ἡ παρεμτίπτουσα αύτηση για δικαστική προστασία δεν µπορεί να εισαχθεύ στο διήαστήριο χωρίς νν τηρηδεί προδικασία, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. Η αύτηση που έχει ἐισαχθεὶ χωρὺς προδικασία απορρίπτεται, ὡς ἀπαράδεκτη μαὶ, «αυτεπαγγέλτως. ρθρο 112 Η προδικασία και η διαδικασία έξω απὀ το ακροατήριο δεν είναι δημόσιες επιτρέπεται όµως να προσέρχονται σε αυτές οι διάδικοι, οι νώμιµοι αντιπρόσκιτοι, και οι πληρεξούσιοί τους. . Ι ΄Ἄρδρο 113 1. Οι συνεδριάσεις όλων τών πολιτικών δικαστηρίων γένονται δηµώσια. Η διάσκεψη Ύια την έκδοση της απέφρασης γένεται μυστικά, 2. Όποιος διευθύνει τη διαδικασία ορίζει κατά την κρίση του τον αριθµό των προσώιων που μπορούν να μείνουν στην αίθοικχι των συνεδριάσεων και έχει την εξουσία να διατάξει τον αποκλεισμό των ανηλίκων, εκείνων που οπλοφορούν, καδώς μαι επεύνων που Εμφανέζονται µε τρώπο ανάρμοστο και αντίθετο προς την τάξη και την ευπρέπεια της συνεδρύασης. Ἰβρθρο 114 1. Αν η διεξαγωτή της συζήτησης δα μπορούσε να εἶναι επιβλαβής ια τα χρηοτά ήδη ἡ τη δηµόσια τάξη, το διµαστήριο µιορεί να διατάξει ναι αυτεπαγγέλτως τη διεξαγωγή ολόκληρης της συζήτησης ἡ ενός µέρους της κεκλεισμένων των δυρὼν᾽

παρ. 3 (συνέχεια 2/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 2

ηρη τάξεις Ύ ’ ετρέ πρωτότυπο του εγγράφου που πρέπει να επιδοδεύ. πεται να Ὑένουν όλες οι επιδόσεις στον αντύκλΏτο, «ιόμή και εκείνες που πρέπει να γίνουν στὸν ύδιο το διάδιµὸ. Αν δεν υπάρχει αντίκλητος ή υπάρχέι αλλά είναι άγνωστη η διεύθυνσή του, ἀαθώς και τού διαδίκου, οι επιδόσεις αυτές µπορεί να γίνουν στη γραμματεία του δωώστηρίου ενώτιον του οποίου διεξάγεται η δύµη. Για την Ἠρίση αν είναι άγνωστη η διεύθυνση του διαδίκου ή του αντικλήτου, όταν υπάρχει αρκεί μαι απλἠ πιθανολόγηση., ρθρο 128 1.:Αν ο παραλήπτης δεν βρίσµεται. στην κατοιµία του, το έγγραφο παραθίδεται, σε έναν επιό τους συγγενείς ἡ υπηρέτες που συνοικούν µαζί’ του) αν απουσιάζοῦν ἡ δεν υπόρχουν και οωτοί, η παράδοση γίνεται σε έναν απὀ τους άλλους συνοίκους που έχουν συνείδηση των πράξεών τους και δεν συμμετέχουν στη δίκη ως αντίδινοι του ενδιαφερομένου. . [ ι 2. Κατοικία, µε την ἔννοια της παραγράφου 1 , Εἶναι το "σπίτι ἡ το διαμέρισμα “Ἔβρθρο 122 ι που είναι προορισμένο Υινα διηµέρευση ή. διανυκτέρευση, του παραλήπτη , οιόµη ναι αν για πολύ. μικρό χρονικό διάστηµα δεν. χρησιµοποιεύται Ύνα το σκοπό αὐτόν. 3. Σύνοικοι, θεωρούνται, Εκείνοι που διαμένουν στο ίδιο διαμέρισμα, οι θυρωροί πολυπατοικιών και τα µέλη της οικογένειάς τος που συνοιχούν µαζί τους, οἳ όταν Υένεται η επίδοση, εκείνος προς τον οποίο αυτή οπευθύνεται. διευθυντές ξενοδοχείων και οικοτροφείων, καθώς και το υπηρετικό μαι υπαλληλικό ΚΕΦΑΛΑΙΟ 127’ Επιξόσεις, , ι .. 1. Ἡ επέδοση κάθε εγγράρου γίνεται με δικαστικό επιµελητή Βιορισµένο͵ στο δικαστήριο, στην περιφέρεια.του οπούου έχει την κατοιµία ἡ τη διαμονή του, 2. Οι επιδόσεις που γίνονται µε την επιμέλεια του δικαστηρίου µιορούν να προσωτικόὀ τους, όχι όμως οι ένουκοι άλλου διαμερίσματος ἡ δωματίου της ἔδιας Ματοικίας

παρ. 3 (συνέχεια 3/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 3

στον πλοίαρχο του πλοίου ἡ στον αναπληρωτή του και αν απουσιάζουν ἡ αρνούνται, και αυτοί να το παραλάβουν, η επίξαση Υύνεται στο λιµενάρχη, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να ειδοποιήσει εκεύνον προς τον οποίο γίνεται η επίδοση. 2, Αν εµείνος προς τον οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση υπηρετεί σε εμπορικό πλοίο που δεν βρίοκεταν σε ελληνικό λιμάνι, η επίδοση Υύνεται στην πατοικία του, σύμφυνα µε το άρθρο 128 ναι αν δεν έχει κατοικία , Υένεται σύμφωνα µε τις διατάξεις για την επίξοση σε πρόακτο άγνωστης διαµονής. Σε πάδε περίπτωση η επίδοση γίνεται και στα Υγραρεία του πλοισιτήπη στην Ελλάξα ἡ, διαφορετικά, στα Υραρεία του πρώιτορα του πλοίου σε ελληνιπό λιμάνι, εφόσον υπάρχουν. Αρθρο 133 1, Τια πρὀσπσια που ανήκουν σε µία απὀ τις ακόλουδες πατηγορίες και βρίσπονται σε ενεργή υπηρεσία, αν δεν εἶναι δυνατή η επίδοση στους ίδιους ή στους συγγενείς ή υπηρέτες, που συνουνούν µαζί τους, γίνεται, σύόμᾳινα µε τις παραγράφοως 3 και 4 του άρθρου 128 παβώς και α) για επείνους που υπηρετούν γενικά στις ένοπλες ιδυνάµεις της ξηράς, στο διοιµητή της µονάδας ἡ του µπατοστήµατος ἡ της υπηρεσίας, όιου ανήκει ο παραλήπτης, της επίδοσης. Αν είναι άγνωστη η μονάδα, το πατάστηµα ή η υπηρεσία, η επύδοση γίνεται στον αρχηγό του αντίστοιχου κλάδου, β) γνα αξιωματικούς, υπαξιωματινούς και ναύτες του πολεμιπού ναυτικού, στον αρχηγό του γενικού΄επιτελείου: ναυτικού, Υ) Υια αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και σμηνίτες της πολεμικής αεροπορίας, στον αρχηγό του γενικού επιτελείου αεροπορίας, 6) για αξιωματικούς και υπαξιωματικούς της αστυνομίας πόλεων, της χωθαρλωής μαι του λιμενικού σύµατος µαδώς καὶ Ὑια αστυφύλακες, ᾿ χωροφύλωιες και λιμενοφύλωιες,.στον προϊστάμενο της υπηρεσίας τους, ε) για εκείνοὺς που ἀνήκουν στο Προπιπικό, των φάρων, των ᾿φανών καὶ των σηµατοφόρων,

παρ. 3 (συνέχεια 4/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 4

αικάµειπα στην έκθεση της επίδοσης και στη σημείωση, υπερισχύει η έπθεση. ΄Αρ8ρο .140 1. Η έκθεση του άρθρου 139 συντάσσεται σε δύο πρωτότυπα, απὀ τα οπούα το ένα παραθίδεται σε εκείνον που εύχε δώσει την παραγγελία της επίδοσης, ενώ το ἆλλο, ατελώὀς, Φωλάγεται. σπὀ το όργανο της επἰίξοσης. Για την επίδοση γίνεται περιληπτική σημε ύωση σε ειδικό βιβλίο που τηρεί το όργανο της επίδοσης. 2. Ο δικαστικός, επιμελητής οφείλει «να δίνευ αντύγραρα.απὀ το πρωτότυπο που έχει στο αρχείο του, ύστερα απὀ αὑτησή.τους, σε όποιον, εὖχθ δώσει την παραγγελία για επίδοση ναι σε εκείνον προς τον οποίο απευθύνεται και σε παδέναν που έχει έννομο συμφέρον, αν͵ο πρόεδρος πρωτοδυκών της περιφέρειας όπου έγινε η επίδοση, το εγκρίνει µε σηµείωσή του. επάνω στην αίτηση. 3, Αν η επίδοση έγυνε απὀ τα, όργανα που αναφέρονται στο άρθρο 122 παράγραφοι 2 μαι 3ν τα ὀρίανα αυτά παταβέτουν το δεύτερο πρωτότυπο στο γραφείο του δήµρυ ἡ της ποινότητας, στην περιφέρενα του οποίου έγινε η επίδοση, όπου, φολάγεται σε ιδιαίτερο φώ(ςλο,. ιό τον οποίο ο αρμόδιος υπάλληλος του δήμου ἡ της ποινότητας εκδίδει τα αντίγραφα, οὐύμφρωνα µε όσα ορύζονται στην προηγού- µενη παράγραφο. Ἱα, ὀργανα που ανοιρέρονται, στο άρθρο 122 παράγραφοι 2'ηαν 3 δεν τηρούν το ειδικὀ βιβλίο της παραγράφου 1 του. άρθρου ατού. - : : ΄Αρδρο 141 1. Στις περιπτώσεις που η επίδοση Υίνεται͵ αωτεπαγγέλτως την παραγγελία δίνει η χραµµατεία η οποία οφείλει ναι επιβλέψει για. την πραγματοποίηση της επίδοσης μαι να «φροντίσει. να αρθούν οι ενδεχὀμενές ελλείψεις. 2. Ύστερα απὀ ἐγγραι αύτηση οποιουδήποτε διαδύκου,. ο γραμματέας µπορεύ να επιτρέψει; να γίνει η επίδοση µε. την επιμέλεια του αιτούντος,. ορίζοντας

παρ. 3 (συνέχεια 5/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 5

προθεσµέες των άρθρων 503, 518 Ἱαράγραφος 1, 545 παράγραφοι 1 και 2, 564 παράγραροι 1 καν 2: παδώς ναι Των άρθρων 193, 632 παράγραφος 1, 645 ποράγροιρος, ϱ 652, 715 παράχραφος 5, 729 παράγραφος 5) 847 παράγραφος 1, 926 παράγραφος 2, 934 παράγραφος } στοιχεία α΄ μαι Υ᾽ , ὃ6ς παράγραφοι 2'µαι 3 μαι. 986. 8. Το χρονικό διάστηµα των δικαστυμών διακοπών δεν υπολογίζεται οτην προθεσµία του άρθρου 938 παράγραφος 4. ΄ ι . Αρθρο 148 Οι διάδικοι µπορούν µε συµφοανία να παρατείνουν τις προδεσμύες που ορίζει «ο νόμος ἡ Ὁ δικαστής, μόνο µε τη συναΐνεση του δικαστή, ο σποίος σταδμίζει τις ειδικές μάθε φορά περιστάσεις. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ) "Αρθρο 149 1, ΤΟ διπαστήριο, ύστερα απὀ πραροριµἠ ἡ έγγραφι αἵτηση διαδίνου, µπορεί να παρατείνει τις προδεσµίες για τη διεξαγωγή αποδείξεων το πολύ δύο φορές, µε απὀφασή του που παταχωρίζεται στα πραμτικά. 2. Αν η απόδειξη :διεξάγεται ενώπισν του εισηγητή του άρθρου 341 παράγραφος 3, η παράταση χορηγείται «σιό αυτόν, µε «πιάχρασή του που µαταχωρίζεται στην ένδεση. 3, Αν η διεξαγωγή των αποδείξεων γύνεται ενώτιον' εντεταλµένου διµαστή, η παράταση της παραγράφου 1 γίνεται, ύστερα απὀ αύτηση διαδίκου, µε απάραση του δικαστηρίου που είχε διατάξει -την-απὀδειξη; και -αν “πρόκειται για πολυµελές διµπαστήριο, απὀ τον πρὀεδρο, µατά τη διαδιµασία των άρθρων 686 επ. 4. Ἡ αἵτηση για την παράταση προθεσμίας πρέπει να υποβάλλεται πριν απὀ τη λήξη της προθεσμίας ἡ της παράἀτασής της, και καταθιµάζεται στα έξοδα όποιος

παρ. 3 (συνέχεια 6/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 6

της αξιόχρεης τράπεζας και το πιστσπαιμτικό εγγραφής της υποδήκης πρέπει να ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ) 910 ματατεδούν, µέσα στην προθεσµία του άρθρου 162, στη γραμματεία του δικαστηρίου 2. Ἡ απόδειξη της προκαταβολής των τελών και εξόδων που έγινε σύμρυνα µε το που διέταξε την εγγυοδοσία. Το μρνομελές πρωτοδικείο ή το ειρηνοδιπείο, όταν άρθρο 173 πρέπει να προσάγεται. στο γραμματέα, όταν συζητείται η υπόθεση ἡ σωτό διέταξε την εγγυοδοσία, µπορεί να παρατείνει την προθεσµία αυτή για δεκωτέντε. όταν επιχειρεύται η πράξη, ηµέρες, δικάζοντας µατά τη διαδιµασία των άρθρων 686 επ. " , ᾿ ; ρθρο 175 "λοθρο: 166: ΄ / ο ιόχρεος σε προκαταβολή των τελών ναι εξόδων, αν την παρολεύψεε, θεωρείται Απἀ την κατάθεση ως εγγυοδοσίας των χρημάτων ἡ των παραστατικών αξίας ότι δεν εμφανίστηκε. τίτλων εκείνος υπέρ:του σποίου έγινε η εἰγύηση αποκτά δικαίωµα ενεχύρου επάνω ͵ ι Αρθρο 176 σ᾿᾽αυτά για την απαίτηση Ὑια την στοία δόδηµε π. εγγύηση. : τος : Ο διάδιµος που νικήδηκε καταδικάζεται να πληρώσει τα έξοδα. θεωρεύται͵ ότι «Αρθρο 167 ἳ νικήθηκε και εκείνος, του οποίου απορρίφδηκε η αίτηση, ως προς το µέρος που ο αντίδικος δεν ομολόγησε ἡ αναγνώρισε. Αν µετά τη χορήγηση της Εγγύησης γένει φανερό ὅτι εἶναι ανεπαριής ἡ αν µεσολαβήσουν νέα γεγονότα που δικαιολογούν αντικατάστασή ηπορεύ να ' : σ Ὃ λαο ἡ αντιµατάσταση αιό το ομελέ πρωτοδ! ία ἡ το ειρηνο- 9 δεν 95 με τη του την άσκηση της αγωγής και . ν . πα . , Ξ , αμέσως µετά την ἀσκησή της την αποδέχεται ἡ ομολογεί πλήρως τη βάση της, το δικείο, όταν αωτό είχε διατάξει την εγγωοδοσία, κατά τη διαδικασία των άρθρων ἳ Μώόψα διναστήριο επιβάλλει τα έξοδα στον ενάγοντα. 686 επ. . Η σχετική αίτηση δεν αναστέλλει την πρὀοδο της χύριας δίκης.

παρ. 3 (συνέχεια 7/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 7

που νίνησε 1) αν ο διµαστής κρίνει ὅτι ο διάδικος αυτός δεν τήρησε το παθήχον της αλήθειας, 2) αν παδυστερηµένα πρότεινε επιθετικό ή αμυντικό µέσο ἡ έφερε αποδειµτύκὀ µέσο, ενώ ο δικαστής Χρίνει ότι Ἱπορούσε να το προτείνει ή να το φέρει νωρύτερα, 3) αν έγινε σπαύτιος για την ονωρότητα διαδιµαστικής πράξης ή της συζήτησης. ΄Αρδρο 186 1. Ὑπόλληλοι της γραμματείας των διµαστηρίων, δικηγόροι, συμβολαιογράῤοι, δικαστικού επιµελητές, πληρεξούσιοι ἡ αντιπρόαιιοι των διαδίνων, μάρτυρες και πραγματογνώµονες µπορούν να παταδικαστούν να πληρώσουν τα έξοδα, ὕστερα: απὀ αύτηση των διαδύκων ἡ και αυτεπαγγέλτως α) όταν έγιναν υπαύτιοι, απὀ βαριά αμέλεια ή απὀ δόλο, αιυρότητας διαδιµαστικής πράξης ἡ συζήτησης ἡ αναβολής της ἡ αν προξένησαν περιττά έξοδα, και β) όταν το ορίζει ρητώς ο νόμος. 2. Ἡ απὀάριση µπορεύ να προσβληθεί µε αναωιστή, σύμφωνα µε τα άρθρα 583 επ. ! ΄Αρθρο 187 ΜΕ πην επιφύλαξη αντίθετης συµρωνίας των ενδιαφερομένων, τα έξοδα του δικαστικού συμβιβασμού επιβαρύνουν ᾽ εξίσου τους διαδίνους, ενώ τα έξοδα της καταργούµενης δίκης συμμηφίζονται.. Άρθρο 188 4. Αν γένει ανώιληση διαδικαστινής, πράξης ἡ παραύτηση εύτε απὀ αυτήν Είτε αιὀ όλη τη δίνη, τα έξοδα επιβάλλονται σε βάρος του διαβίκου που ανσιαλεί ἡ παραιτεύται,. ι 2. Σε περίπτωση «αποδοχής της αγωγής ἡ ένδικου µέσο, τα έξοδα της

παρ. 3 (συνέχεια 8/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 8

3. Ἡ παραχώρηση του ευεργετήµατος της πενίας δεν επηρεάζει την Ψιοχρέωση να πληρωθούν τα έξοξα που επιδιµάστηκαν στον αντίδικο. "Αρθρο 200 ὃς 1. Ύστερα απὀ αύτηση του διαδίκου, η απόφαση που χορηγεί το ευεργέτηµα της πενίας ή και μεταγενέστερη απόφαση διορίζει ένα δικηγόρο ἡ δικολάβο, ένα συμβολαιογράφο και ένα δυναστιπό επιµελητή, µε την εντολή να υπερασπιστούν τον άπορο, να τον εππροατήσουν στο δικαστήριο ναὶ να του δώσουν.τη βοήδεια που χρειάζεται για.να γίνουν οἱ διάφορες πράξεις. Αυτού έχουν υποχρέωση να δεχτούν την εντολή μαι να δύνουν τη”βοήθειά τους στον ἀπορο χωρύς αξίωση προνκαταβολής αµοιβήςσή δυµαιωµάτων. 2. Ο᾿ διορισμός διναιγόρου ἡ διπολάβου µε την απόφαση ισχύει ως παροχή δικαστικής πληρεξουσιόὀτητας απὀ τον .ἀπορο, στην έκταση που ορίζεὶ το άρθρο 97, Εκτός αν η απόφαση, ύστερα απὀ ατηση του απὀρου, τῃν περιορίζει ή την επεµτείνει. Αρθρο 201 Το ευεργέτηµα της πενίας παύει µε το Δάνατο του φασικού προσύπου ή µε τη «διάλυση του νομιωιού προαίπου ή-της εταιρίας ἡ άλλης ομάδας προσώτων.. Πράξεις που δεν επιδέχονται αναβολή µπορούν να ενεργηδούν καν αργότερα µε βάση το ευεργέτηµα που δόδηµε. ι ' ΄Αρ9ρο 202 πο ευερχέτηµα της πενίας µπορεύ να αναιληθεύ ή να περιοριστεί µε απόφαση του αρµόδνου δικαστή, «ύστερα απὀ πρὀταση Του ἐιαίχγελέα ή παὶ αυτεπαγγέλτως εῴάσον αποδεικνύεται ότι οι προὐποθέσεις της παροχής του είτε δεν υπήρχαν εξαρχής, εὖτε έπαµαν να υπόρχουν αργότερα, εὖύτε µεταβλήδηναν. “Αρθρο 203

παρ. 3 (συνέχεια 9/9)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 110

§3 συνέχεια 9

κή αναφορά στα πρακτικά και σημειώνεται απὀ τον ειρηνοδίκη ο λόγος της αποτυχίας. 33. Αν επιτευχθεί συμβιβασμός, αναγράρονται λεπτομερώς στο πρωκτικὀ όλοι Οι ὁροι του. 4. Ο συμβιβασμός που έγινε σύμφωνα µε τα άρθρα 208 ναι επόμενα έχει όλα τα απωτελέσµατα του δικαστικού συμβιβασμού. ε Άρθρο 213 Δέν ΐένεται απὀπειρά συμβιβασμού αι θεωρείται ότι δεν υποβλήδηκε ποτέ η αίτηση συμβιβαστικής επέμβασης, αν δεν συντρέχουν οἱ προυποδέσεις του ουσιαστιπού διπαίου για να Είναι έγκυρος ο συμβιβασμός᾽ στην περίπτωση αυτή γίνεται, Ἱλλ τα σημείωση στα προιτικά. Άρθρο 214 Ἡ υποβολή αίτησης για συμβιβαστική επέμβαση του ειρηνοδίκη έχει όλες τις συνέπειες της άσκησης αγωγής, εφόσον αυτή ασηθεἰ µέσα σε τρείς µήνες απὀ την αποτυχία της συµβιβαστικής επέμβασης. ΚΕΦΑΛΑΙΟ. ᾿ Β΄ ΄σπηση της αγωγής. Αρθρο 215 Ί. Ἡ αγωγή ασείται µε µατάβεση δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται ναι µε επίδοση αντιγράφου της στον εναγόµενο. Κάτω απὀ το διιόγραρο που µατατέδηκε συντάσσεται έπδεση στην οποία αναφέρεται, η ηµέρα, ο µήνας και το έτος της µατάβεσης, καθώς ναι το ονοματεπώνυμο του κπαταδέτη. Αναφορά του δικογράφου της αγωγής που πατατέδηκε Υίνεται χωρίς παβυστέρηση σε ειδικό βιβλίο΄µε αλφαβητικό ευρετήριο. Στο βιβλίο αυτό αναγράφονται µε αὐύ- Εοντα αριθµό και χρονολογική σειρά οι αγωγές που κατατίθενται και αναφέρονται, τα

Αρθρο 2182 παρ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 218

Αρθρο 218

παρ. 1ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 218

§1

1. Περισώτερες αιτήσεις του ίδιου ενάχοντος µατά του ίδιου εναγοµένου οι οποίες πηγάζουν απὀ την ίδια ἡ διαφορετική αιτία, αφορούν το ίδιο ή διαφορετικὀ αντικείµενο ναι στηρίζονται στον ίδιο ἡ διαφορετικὀ λόγο μπορούν να ενωθούν στο ἰδι. δικόγραφο αγωγής 'α) αν δεν είναι αντιφατικές μεταξύ τους, ''β) αν στο σύνολώ τους υπάγονται λόγω ποσού στο διµαστήριο ὁπου. ειαἀγόνται, Υ)' αν υπάγονται στην τοπική αρμοδιότητα του ἰδιου΄ δικαστηρύου;, δ) αν υπάγονται -στο ίδιο είδος διαδικασίας, ἵ ε) αν η σύγχρονη επδίκασή τους δεν επιφέρει σύγχυση.

παρ. 2ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 218

§2

2. Αν ενωθούν περισσότερες αιτήσευς χωρίς να συντρέχουν οι προυποδέσεις της παραγράφου 1, διατάσσεται ύστερα απὀ αύτηση ή και αυτεπαγγέλτως ο χωρισμός παι στην περίπτωση παθ΄ ύλην ή κατά τόπον αναρµοδιότητας εραρµόζονται τα άρθρα 46 και 47. -

Αρθρο 219Ίν Αγωγή υπό αίρεση δεν επιτρέπεται, µπορεί όµως ο ενάγων για την περύπτωση ποι7 παρ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

Αρθρο 219 Ίν Αγωγή υπό αίρεση δεν επιτρέπεται, µπορεί όµως ο ενάγων για την περύπτωση ποι απορριφδεύ η πρώτη βάση ἡ αἵτηση της αγωγής να τη στηρίξει σε άλλη βάση ή να υποβάλει άλλη αύτηση που στηρίζεται στην ίδια ή σε άλλη βάση. 2. Β επιβοηπθητυκή σύμφωνα µε τη παράγραφο Ί άσιηση αγωγής µπορεί να γένει µε το ἰδιο ή άλλο δικόγραφο. 3. Οι διατάξεις της παραγράρου Ί εφαρμόζονται και στην ανταγωγή. ! ν ΄Αρθρο 220

παρ. 1ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

§1

1. Αγωγές, στις οποίες περιλαμβάνονται, παι αναγνωριστιµές ἡ ανακοπές εμπωάγµαλ τες, ἠικτές ἡ νοµής, εκτός απὀ τα ασµιλιστιµά µέτρα νοµής, οι οποίες αφορούν ακίνητα, εγγράφονται ὕστερα απὀ αίτηση του ενάγοντος ἡ ανακόπτοντος στα βιβλία διεκδικήσεων του γραφείου της περιφέρειας ὀπου βρίσκεται το Φιίνητο µέσα σε τριάντα ημέρες απὀ την πατἀάθεσή τους, διαφορετικά απορρίπτονται μαι αυτεπαγγέλτως ως απαράθεκτες. | ᾿

παρ. 2ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

§2

2. Αν οι αγωγές και; αµακοπές που εγγράφηκαν στα βιβλία διενδιµήσεων είναι φανερα αβάσιµες, διατάσσεται, Π. διαγραφή.τους, κατά τῃ διαδικασία των. άρθρων 740 επ. Στη συζήτηση κλητεύεται «υποχρεωτικά αυτός.που έχει καταθέσει την αγωχή ἡ ανκυιοπή που πρέπει να διαγραφεί, Μετά µια δεκαετία.απὀ την µατῶβρεση, η διαγραφή µπορεέ να διαταχθεί και χωρίς κλήτευση, αν κατά την ηρίση του δικαστηρίου αυτή «είναι δύσκολη. 3. Με διατάγματα που εκδίδονται ύστερα απὀ πρὀταση του Υπουργού της Διμαιοσύνης ορίζεται ο τρόπος που τηρούνται, τα βιβλία διεκδικήσεων. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄. Συνέπειεξ από Ἔην ἀσκπέπι της αγώγής. ρθρο 221 κ : - .. ' 1. Με την ἀσιῆση της αγωγής σύμρυνα µε το άρθρο 215, η πατάβεσή της έχει ως συνέπεια α) εκηρεµοδικία, β) το αμετάβλητο της δικαιοδοσίας και, αρμοδιότητας του δωστηρίου, Υ) την προτίµηση ανάµεαι σε περισσότερα αρμόδια δικαστήρια, ναι η επἰ- δοσή της έχει ως συνέπεια τα αποτελέσµατα που το ουσιαστικό, δίκαιο ορίζει ότι επέρχονται απὀ την έγερση της αγωγής. 2. Βοιρεμοδικία συνεπάγεται και η υποβολή, ενώ διαρκεί η δίκη, αίτησης µε την οποία επιδιώκεται καταψήριση, αναγνώριση ή διάπλαση, µαδώς μαι η πρόταση ένστασης συμψηφισμού. Αρθρο 222 1... Όταν επέλθει η εκκρεµοδιχία και όσο αυτή διαρµεί, δεν µπορεί να Υίνει σε οποιοδήποτε δικαστήριο νέα δίπη Υια την ἴδια επίδικη. διαρορά ανάµεσα στους ἴδιους διαδύχους, εφόσον εμρανίζονται µε την ἴδια ιδιότητα. 2. Αν κατά τη διάρκεια της επµρεµοδικίας ασκηδεί άλλη αγωγή, ανταγωγή ἡ κύρια

παρ. 2 (συνέχεια 2/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

§2 συνέχεια 2

διατάξεων που τη ρυθμίζουν ή των οδηγιών του, εξετάζει τους διαδίνοὺς, ποως νόμιμου. αντιπροσώπους τους, τους µάρτυρες και τους πραγµατογνώχονες, κηρύσσει τη συζήτηση περατωµένη, όταν σύμρωνα µε την κρίση του η. ὑπόδεση διευκρινίστηκε όσο χρειάζεται, και δημοσιεύει την απάραση. 2. Το δικαστήριο κατά τη διάριεια της δίκης Ιιορεύ, εφόσον το πρίνει σκόπιμο, να επιχειρεί συμβιβαστική λύση της διαφοράς αι να παλεί για το σιοπὀ αυτὸ τους διαδίκους ενώπιόν του. Άρθρο 234 Ί.«Κάδε μέλος του δικαστηρίου έχει δικαίωµα µε την άδενα του δικαστή που διευθύνει τη συζήτηση να απευθύνει, ερωτήσεις στους διαδύκους, τους νόμιμους αντιπροσύπους τους, τους μάρτυρες και τους πραγματογνώμονες και να απαυτεύ την ανάγνωση ΕΥ” γράρων. | | | 2. Ίο δικαίωµα της παραγράφου Ί έχουν και οι διάδιποι, οι νόµιµοι αντιπρόαµτοι͵, οι πληρεξούσιοι παι οι τεχνικού σύμβουλού τους, αφού ζητήσουν και λάβουν άδεια απὀ το δικαστή που διευθύνει. Ἡ υποβολή των ερωτήσεων µπορεύ να Υένει απευθείας ή µέσο τοῦ δικαστή που διευθύνει τη συζήτηση, ο οποίος µπορεί αι να τις απαγορεύσει, αν τις κρίνει άσκοπες ἡ ανεπίτρεπτες.΄ Επίσης µπορεύ να απαγορεύσει ναι την ανάγνωση εγχράρων, αν την κρίνει περιττή. Αρθρο 235 Στα πολυμελή δικαστήρια, αν η διαταγή που αφορά τη διευρίνηση της υπόθεσης απὀ το δικαστή ο οποίος διευθύνει τη συζήτηση ἡή η εωύτηση που υπέβαλε αυτός ή ἆλλο μέλος του δωιαστηρίου αποχρούεται απὀ κάποιο πρόσωπο που μετέχει στη σὐζήτηση ως ανεπίτρεπτη, απαραίνεται Υι΄ αυτό το δικαστήριο. Το ἔδιο εφαρµόζεται ναι στη περί- { . . . . .

παρ. 2 (συνέχεια 3/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

§2 συνέχεια 3

ἠ το νόμιμο αντιπρὀπιπό του προαυτικάἁ και όχι προς τον αντίµλητο, µε την επιφύλαξη της εφαρµογής του άρθρου 143 ἠαρ. 4. ᾿Αρθρο 246 το διπαστήριο σε κάθε στάση της δύνης µπορεί, αυτεπαγγέλτως ἡ ύστερι από αίτηση κάποιου διαθίπου, να διατάξει την ένωση και συνεπδίπαση περισσότερων εκκρεμών ενώπιόν του διµών ανάμεσα στους ἴδιους ή διαφορετιπούς διαθίκους, αν υπάγΌνται στην ίδια διαδικασία και κατά την κρίση του διευκολύνεται ἡ επιταχύνεται« η διεξαγωγή της δίκης ἡ επέρχεται µείωση των εξόδων. Αρθρο 247 1ο διναστήριο σε κάθε, στάση της δίκης µπορεί αυτεπαγγέλτως ἡ ύστερα από αίτηση πάποιου διαδίνου να διατάξει να συζητηθούν χωριστά περισσότερες αιτήσεις που υποβλήθημαν µε το ίδιο δικόγραφο. 2. Αν 9 εναγόµενος ασκεί ανταγωγή, τὸ δικαστήριο µπορεί να διατάξει να γένει χωριστή συζήτηση της αγωγής και της ανταγωγής, αν κατά την κρίση τοῦ διευκολύνεται ἡ επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίνης. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ «(ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ) [ Αρθρο 248 το δικαστήριο μπορεί, αυτεπαγγέλτως ἡ ὕστερα απὀ αίτηση κάποιου διαβίνουνα διατάξει στην περίπτωση περισσότερων αυτοτελών μέαυν επίθεσης ή άμυνας που αφορούν την ἴδια αίτηση, π΄ συζήτηση να Υίνει διαδοχιµά ή να περιοριστεί σε ένα ἠ ορισμένα µόνο απὀ αυτά, αν κατά την κρίση του διευκολύνεται ἡ επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης. Ἓρθρο24ο. ο. .

παρ. 2 (συνέχεια 4/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

§2 συνέχεια 4

θεια κάποιου πραγματυιού ἐσκυρισμού, απώκειται ο στο δικαστή να πρίνει σε συνδυασμό µε την τυχόν γενική. άρνηση και; το σύνολο των Γσχυρισμόν πων ὁ διαδύων, -αν ' συνάγεται ομολογία ἡ ἄρνηση. : ο ρθρο - 262 εἩνι Ἡ ένσταση πρέπει να περιλαμβάνει νότων που Τη θεμελιώνουν», .. σμένη: αἱτηση καὶ, σαφή ὀίδεση των γέχοαῷδ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ) 2. Ευστάσεις απὀ δικαίωµα τρίτου επιτρέπονται μόνο στις περιπτώσεις που ορίζει, ο νόμος. ΄Ἄρθρο .263 Κατά την πρώτη συζήτηση πρέπει να προτείνονται, µε ποινή απαραδεήτου᾽ α) η αναρ- µοδιότητα, εκτός αν δεν επιτρέπεται παρἐκτάση, β) η υπαγωή της διαφοράς σε διαιτησία, Υ) η έλλειψη εγγυοδοσίας, ὃ) η µη καταβολή των εξόδων της προηγούμενης δίκης, ε) π ύπαρξη προθεσμίας Υυα την αποποίηση Ἠληρονομίας, στ) η προσεπίκληση οµοδύκων ἡ υπόχρεων για αποζημίωση. Αρθρο 264 Αν η διαφορά υπάγεται σε διαιτησία, το δικαστήριο παραπέμπει την σιόδεση στη διαιτησία, διατηρούνται όμως οι σωνέπειες της άσκησης της αγωγής. Αν πάει να ισχύε η συμφωνία της διαιτησίας, η υπόθεση επανοφέρεται, στο δικαστήριο µε Ἠλήση. Αρθρο 265 Ο κληρονόμος που εκίγεται για απαύτηση κατά της χληρονοµίας, εφόσον έχει ακόμη το δικαίωµα να την αποποιηδεύ, µπορεύ να ζητήσει αναβολή της συζήτησης. Αν το δικα-

παρ. 2 (συνέχεια 5/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

§2 συνέχεια 5

τάξεις του άρθρου 271. Αν π ανταγωγή ασκήδηκε µε τις προτάσεις, µηρύσσεται απαράδεκτη ῃ συζήτησή της. ΄Α089ρο 273 Αν εχεύνος που ἆσμησε πύρια παρέμβαση δεν εµαανιστεί κατά την πρώτη συζήτηση ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει µέρος σ΄ αυτήν πανονικά, εφαρμόζονται οι’ διατάξεις του άρθρου 212. ' : : ' Άρθρο 274 1. Αν εκείνος που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση δεν εμφρανιστεύ κατά την πρώτη συζήτηση ἡ εμφανιστεί αλλά δεν λάβει µέρος σ΄ αωτήν πανονισίά, η διαδικασία προχωρεύ αιν να νην είχε ασπηδεύ η πρόσθετη παρέμβαση. ΄Όποιος άσκησε πρόσθετη παρέμβαση μπορεύ να παρίσταται στις επόμενες συζητήσεις και διαδικαστικές πράξεις μαι πρέπει να παλεύται νόμιμα Ὑν΄ 2. αυτό. Αν εκείνος που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση εμφανιστεί πατά την πρὠτη συζήτηση, τὀτε α) αν λείπουν ναι οι δύο αρχικοί διάδικοι ἡ ο αντίδικος εκείνου υπέρ του οποίου ασπήδηκε η παρέμβαση, το δικαστήριο συζητεύ΄την υπόδεση ερήμην του αντιδίκου εκείνου υπέρ του οποίου ασκήθηκε Ὦ παρέμβαση και. εφαιριόζονται οι διατάξεις των άρθρων 21 - αι 272, β) άν λείπει μόνο εκείνος υπὲρ του οποίου: ασκήθηκε η.παρέµβαση, το δικαστήριο᾿ συζητεί την υπόδεση ερήμην, του μεταξύ' εκείνου που άσκησε την παρέμβαση Ἠαυ του αντιδίκου εκεύνου υπὲρ του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση. . 8. Αν εκείνος που άσκησε πρὀσθετη παρέμβαση λάβει Μέρος στη δίκη ως κύριος διάδικος μαι δεν εμφανιστεί κατά την πρώτῃ συζήτηση ἡ εμφανιστεί αλλά δεν λάβει µέρος σ᾿ αυτήν κανονιµά, επέρχονται ως προς αυτόν οι συνέπειες της απουσίας του διαδίκου

παρ. 2 (συνέχεια 6/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 219

§2 συνέχεια 6

μιμου αντιπροσώπου ανώνυμης εταιρίας, εταιρίας περιορισμένης ευθύ- : νης, νομιπού προσώπου δημόσιου δικαίου, σωματείου ἠ ιδρύματος, β) επέλθει περίπτωση αποκατάστασης Ἀληρονομίος ἡ κληῤοδοσίας; Υ) -πτω-- ᾿χεύσει κάποιος διάδικος, εφόσον π δίκη, αφορά ἴην πτωχευτική περιουσία ἡ πεθάνει ἡ αντικατασταθεί ο ούνδιχος: ή εκδοθεί᾽ τελεσίδικη᾿ απόφαση για επικύρωση ἴου πτωχευτικού᾽ συμβιβασμού ή για αποκατάσταση, εφόσον. έχουν ως αποτέλεσµα την ανάληψη της διαχείρισης της περιουσίας απὀ τον πτωχό που συµβιβάστηκε. ἡ αποκαταστάθηκε, 6) πεθάνει, απολυθεί, εππέσει, παραιτηθεί απὀ το λειτούργηµά του ἡ χάσει γενιµμά την ικανότητα για εκπροσώπηση και υπεράσπιση του διαδίµπου ο δινκαστικός πληρεξούσιος κάποιου διαδίκου ἡ νόμιμου αντιπροσώπου διαδίκου, εκτός αν ο διάδικος ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του έχει στη δίκη περισσότερους δικαστικούς πληρεξουσίους που έλαβαν, µέρος ΄ σ΄

Αρθρο 281.. [εί διακοπή επέρχεται ᾽από τη Υνωστοποίηση ΄ πρὸς τον αντίδικοΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 281

Αρθρο 281 .. [εί διακοπή επέρχεται ᾽από τη Υνωστοποίηση ΄ πρὸς τον αντίδικο του Ἄδγού τῆς Διάκοπής με "επέθοόπ, θικογράφου: ἡ με προρορική: θήλωση. στό ακῤοατήριο ἡ εκτός του. ακροατηρίου κατά πην επιχείρηση της δια” Ἡ Ὑνωστοποίηση Υάνεται από, , πρόσωπο, που έχει. δι- ᾿καζωμα να επαναλάβει τη (δίκη: ὀρονλουν, 2ο τη: πνωσξοποίηση . της παραγῥάφου τ μπορεί: να κάνει και : Αυτός: που ήταν κατά πη στιγμή πδύ ς επήλθε: ο λόγος της δίακολής πληδεξούσιοῦ- του διαδίκόυ η] του νόμιμου αντιπροσώπου, στο πρόσωπο του οποίου επήλε ο λόγος αυτός. | ' .

Αρθρο 288΄Έτην περίπτωση αναγκαστικής οµοδικίας ο θάνατος ενός απὀ τους2 παρ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 288

Αρθρο 288 ΄Έτην περίπτωση αναγκαστικής οµοδικίας ο θάνατος ενός απὀ τους οµοδίκους ἡ άλλο γεγὀνός του άρθρου 286 που επέρχεται στο πρόσωπο Ενός οµοδίκου, έχει ως αποτέλεσµα τη διακοπή της δίκης ως προς όλους Ίτους διαδίνους. .. . ͵ Άρθρο. 289 κάδὲ διαδικάστική Κράξη, εκτός από την ἐκδοση,της απόφασης, αν. Ἰένει μετά. τη διακοπή σης δίκης και πριν Από την επανἀάληψή.της, «εἶ- ναι άκυρῃ, εκτός αν την ενεργήσει -ς ο διάδικος υπέρ του οποίου. επήλθε π διακοπή. ΄᾿Αρθρο 290’ Β επανάληψή της δίκης που έχει διαποπεί µπορεί να γίνει εκούσια µε ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίπκου υπέρ του οποίου επήλὃε η διακοπή. τη ὅτι η αγωγή΄ θεωρείται. πως δέν ασκήθηκε: ᾿ ΄Αρδρο 291 1. 0 αντίδικος του διαδίπου υπὲρ του οποίου επήλδε η διαποπή της δίπης ναι ο ομµόδιπός του μπορούν να προκαλέσουν την επανάληψη της δίπης που έχευ διακοπεί προσκαλὠώντας τον για το σκοπό αυτό µε κοινοποίηση δικογράφου. "Ἠπορούν να κοινοποιήσουν την πρόσνληση γαι πριν απὀ τη γνωστοποίηση που γεγονότος που προκάλεσε τη διακοπή δεωρώντας. ότι αυτή επήλδε. 2. Ἡ δίπη επαναλαμβάνέται αυτοδικαίως τριάντα ηµέρες μετά την κοινοποίηση της πρὀόσµλησης. Ἡ προθεσµία αυτή.µπορεέ να παραταθεί

Αρθρο 288 (συνέχεια 2/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 288

συνέχεια 2

Σε όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις, οι. Ἀλήσεις για συζήτηση και τα σποδευκτυά της επίδοσης συντάσσονται ατελώς.- , ρθρο 308 . πο δωιαστήῥιο επδίδει. Οριστική πάραση σαν κρίνει πως η 1 υπόδεση. είνα ὥριμη ιο αυτό. Ἡ 2. :Σε περύπτωση που αιρεύονται, αγωγές ή. που ) σᾳνεήδικάζουται ὑποδέσεις, το διτα- Ἱστήριο µπορεί, εἶτε να εκδώσει, οριστική. απόφαση για τις ώρυµες υποθέσεις, εὖτε .. αναβάλει να αποφασίσει, οριστικά εωσύτου χύνουν όλες ἀρυμες, αν το κρίνει σκόπιμο Υια την Ἀρλύτερη διάγνωση της διαφοράς. ἀ-- ΄Αρ8ρο 309 Οι απαράσεις που αποφαίνονται οριστίκά σε κπύριά ή πάρεματίπτουαι ἀίτηση δεν µπορούν µετά΄ τη δημοσίευσή, τους να ανναλούνται, απὀ το δυμαστήριο που τις εξέδώνε. οσες, δεν κρίνουν οριστιµά µπορούν είτε αὐτειαιργέλτως εἶτε µε πρόταση κάποιου διαδύπου που. υποβάλλεται μόνο στη διάρκεια της” συζήτησης της υπόθεσης και όχι αυτοτελώς; να ανακληθσύν σε τάδε στάση της δίκης απὀ τὸ δικαστήριο που τις εξέδωσε Εωσότου επδοθεί οριστική. απόφαση. Το δικαστήριο δεν έχεν απισκρέωση να απαντά σε πρόταση Υια ανάκλήση και όταν οιόµη αυτή υποβάλλεται: με τρόπο παραδεντό. . ι : . "ρθρο 310 α.. ᾽ ..”. . Ίν Οι απούάσεις επιδίδονται - νε επι υμέλεια των. διαθύνον. ι 2. Όταν πρόκειται Υια µη οριστικές απκόσεις, η παρουσία κἀτά τῃ δηµοσίέυση των διαδίκων ή των νόμιυµων αντιπροαύπων τους που διεξάγουν τη δίµη ἡ των πληρεξουσιων δικηγόρων τους υσοδυναµεί µε επίδοση. «Άρθρο 311:

Αρθρο 288 (συνέχεια 3/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 288

συνέχεια 3

Ίν Ἡ απἀρίση που ειδόδηκε υπέρ του υποχρέου να απονατοστήσει πληρονομία ή πληροδόιηµα και εναντίον ενός τρύτου, η οποία αρορἀ την περιουσία που υπόκειται σε απο κατάσταση ή κάποιο αντικεύμενό της αποτελεύ δεδιπασµένο ναι υπέρ του ματαπιστευµατο: 2. Ἡ απὀφαόη που εκδόδηκε κατά του υποχρέου να αποκαταστήσει κληρονοµία ἡ πληροδότηµα και υπέρ ενός τρίτου, η οποία αρορά αντικείµενο της περιουδίας που υπόχει-- ται σε αποκατάσταση, αποτελεί δεδικασµένο ναι µατά του παταπιστευµατοδόχου µόνο αν επείνος που έχει υποχρέωση να αποιαταστήσει έχει εξουσία να διαθέσει το επίδικο αντι κείμενο χωρίς τη συναίνεση του καταπιστευµατοδόχου. Αρθρο 327. Ἱν Β απάμιση που εκδόδηκε σε δίκη μεταξύ του κηδεμόνα σχολάζοιχπις πληβονομύας ἡ του ενὐιαβαριστή κληρονοµίας ἡ του εκτελεστή διαθήµης που έχει δικαίωµα να διεξάχε τη δίνη και τρίτου π οποία αφορά δικαιώατα ἡ' υποχρεώσεις.της κληρονοµίας αποτελεύ , δεδιµασµένο και απέναντι στους πλήρονόμρυς. 2. ἩΗ απόφασή που επδόδηκε μεταξύ των πληρονόμων που έχουν διπαίωµα διεξογωγής Φε.κ. 16ο δη της δίνης µαι τρίτου, οποία αφορά διπαιώµατα ναι υποχρεώσεις της κληρονόμίαςαποτελεί δεδικασµένο μαι απέναντι στον εκτελεστή της διαδήκης. Αρθρο 328 1. Ἡ απὀφαση που εκδόθηκε μεταξύ του ξανειστή και του πρωταρειλέτη και απορρίπτε την αγωγή επειδή το χρέος «είναι ανύπαρχτο, αποτελεί δεδικασµένο ναι υπέρ του ΕΥγυηι 2. ἩΗ απὀφαση που εκδόδηκε μεταξύ του δανειστή και του εγγυητή και ἀἁπορρύπτει τι αγωγή επειδή το χρέος εὖναι ανύπαρκτο, αποτελεί δεδιπασµένο και υπέρ του πρωτορειλέτη.

παρ. 1ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 288

§1

1. Κάδε διάδικος οφείλει: να αποδείξει τα πραγµατυκά γεγονότα που. εἶναι αναγκαία για να υποστηρίξει την αυτοτελή αίτηση ἡ ανταύτησή του.

παρ. 2ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 288

§2

2. Όταν ο νόμος ορίζει µάποιο τεκμήριο Υια την ύπαρξη ενός πραγματικού γεγο- - νότος, επιτρέπεται αντίθετη απόδειξη, αν δεν ορίζεται διαρορετικά. -

Αρθρο 339Αποδειπτυνά µέσα είναι η ομολογία, η αυτοψία, η πραγματογνωμοσύνη, τα ἐγγραίσα,2 παρ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 339

Αρθρο 339 Αποδειπτυνά µέσα είναι η ομολογία, η αυτοψία, η πραγματογνωμοσύνη, τα ἐγγραίσα, η εξέταση των διαδύνων, οι μάρτυρες, ο όρκος του διαδίκου ναι τα δικαστιµά τεκμήρια "Αρθρο 340 Εκτός απὀ τις περιπτώσεις που ορίζει ρητά ο νόμος το διµαστήριο κρίνει ελεύδερα τα αποδειµτικά µέσα και αποφασίζει µατά συνείδηση αν οι ισχυρισιοί είναι αληδινού.. Στην απάφραση πρέπει να αναφέρονται. οι λόγοι που οδήγησαν το διµαστή να σχηµατίσει την πεποίθησήτου. - «Άρθρο 341 1. Ελίπιον των πολυµελών δικαστηρίων οι διάδικοι οφείλουν να προσκομίσουν - προαποδεικτικώς όλα τα αποδεικτιµά τους ἐγγραρα. ἂν δέν υπάρχει περίπτωση να διαταχθεί απόδειξη µε αυτοψία, πραγματογνωμοσύνη, μάρτυρες Ναι εξέταση των διαδί-- κων, το πολυμελές διµαστήριο εµδίδει αµέσως οριστικἠ απόφαση με βάση τα ἐγγραμα που έχουν προσκομιστεί προαποδειπτιµώς. :.Στις λοιπές περιπιώσεις το δικαστήριο εκδίδει πράξη µε την οποία τάσσει αποδείξεις. Ἡ πράξη αυτή δεν περιέχει αυτιολοχία ούτε οριστικές διατάξεις. ' ) 2. Ἡ πράξη που προβλέπεται στην προηγούµενη παράγροιρο αναφέρει το διναστήριο που την εκδίδει, τη σὐνδεσή του, τα Ονοματεπώνυµα των διαδίπων και των τυχόν Εκπροάύπων τους, παδώς ναι τα ονοµατεπώνυµα των δικαστικών πληρεξουσίων τους και ορίζει: α) το δέµα που πρέπει να αποδειχθεί, β) το διάδικο που βιρύνεται, µε την απόδειξη ναι τα αποδειµτινά µέσα που επιτρέπονται, Υ) την αρχή ενώπιον της οποίας δα Υύνει η διεξαγωγή και δ) το χρόνο της΄ διεξαγώγής. η «3... Ἡ απὀδειξη διεξάγεται ενώτιον του δικαστηρίου. Αν η διεξαγωγή απαιτεί πολύ χρόνο, το δικαστήριο µπορεί να διατάξει να γἶνεύ ενώπιον µέλους του, που

Αρθρο 339 (συνέχεια 2/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 339

συνέχεια 2

-- ͵ , - ζήμιο πραγματικὀ γεγονός για εκείνον που ομολογεί, περιέχει ναι άλλο πραγµατικό γεστη η διαμονή του, καλείται πριν απὀ εἶκοσι ηµέρες. Αν εκείνος που πλητεύδτνε δεν ον , , γονός που τον ωρελεί και αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό. Αν το πραγματικό Υοχονός, το παραστεί, η διαδικασία διεξάγεται χωρίς αυτόν. ᾿ ωφέλιμο για εκείνον που ομολογεί, δεν είναι αυτοτελές, το δικαστήριο εχτιµά ελεύθερα ρθρο 344 , , ᾽ την ομολογία. το Θικαστήριο έχει δικαίωµα και μετά τη διεξογωίή των αποδείξεων να διατάξει ᾽ , 364 νἐες αποδείξεις. . | ; κ Ὅποιος ομολόγησε µπορεί να ανακαλέσει την ομολογία του µόνο αν αυτός αποδείξει Αρθρο 345 : ότι δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Μέσα στην προθεσµία της απόδειξης ο αντίδικος εκεύνου τον οποίο βαρύνει η απόδει , , : ΤΙΤΛΟΣ 1ΤΙ ΕΏ έχει δικαίωµα να ανταποδείξει, έστω μαι αν ῃ απώραση δεν το ανέφερε, ι Αυτοψία. ΄Αρθρο 346 Άρθρο 355 ᾽ τα αποδεικτικά µέσα που έχει προσκομίσει ένας διάδωκος λαμβάνονται υπόµη-απὀ το το δι ίριο διατάζει αυταψία αν θεωρεί αἲ ία την αντίληΜη του αντικειμένου δικαστήριο και για την’ απόδειξη των ισχυρισμών άλλου διαθύίκου. Ἡ : : της απόδειξης µε τις δικές του αισθήσεις- ΄Αρ9ρο 347 ' 3 Αρθρο 356 ΄όπου ο νόμος δεωρεύ αρκετή την πυδανολόγηση . το δικαστήριο δεν έχεν. υποχρέωση 1 Το δικαστήριο που αποφασίζει να ενεργήσει αυτοψία μπορεύ να διατάξει να Υίν

Αρθρο 339 (συνέχεια 3/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 339

συνέχεια 3

τογνώµονες κατά την ενέργεια όλων ἡ ορισμένων διαθδικαστικών πράξεων, Αρθρο 370 ᾿ Ίν Ον πραγματογνώµονες διορίζονται µε πράξη του δωιαστηρίου που δικάζεὶ την υπόθεση, όπου εκτός απὀ όσα ορίζει το άρθρο 341 παράγραφος 2, πρέπει να σηµειώνονται µε ακρίβεια α) τα ονόματά τους και β) τα ζητήματα για τα οπρία ὃα γνωµο” δοτήσουν. , Ξ 2 2-. Το δικαστήριο που δικάζει την υπόθεση µπορεί να αναθέσει το διορισμό, .. : των πραγματογνλιόνων ἡ µαν τον ορισμό του αριθμού τους σε ἆλλρ δικαστήριο, που ενεργεύ «σύμρωνα µε αύτηση ἡ παραγγελία, ή σε εντεταλμένο διωστή. ν Τους πραγµατογνώµονες’ µπορεί να τοὺς αντικαταστήσει, Ὕνα Εὐλογή αιτία 9δου ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ΄ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΟΤΟΝ) 9 εισηγητής του άρθρου 341 παράγρ. 3 ή ο διµαστής που τους διόρισερµε αίτηση των διαδίνων ἡ αυτεπαγγέλτως, κατά τη διαδικασία των άρθρον 686 επ. ι ι ρθρο 371 Σε κάδε δικαστήριο τηρείται κατάλογος πραγµατογναϊόνων. Ο τρόπος που καταρτίζονται και τηρούνται οι κατάλογοι ορίζεται µε διατάγματα, που εκδίδονται, µε πρὀταση του Υπουργού της Διμαιοσύνης. ΄Αρθρο 372 το δωωστήριο ορίζει τους πραγματογνώµονες απὀ τον κατάλογο πραγµατογνωμόνων, αν όμως δεν υπάρχει κατάλογος ἡ αν το διµαστήριο το κρίνει σκόπιμο, διορίζει, τα πρόσστα που κρίνει πατάλληλα για το σκοπὠ αυτόν. ' Αρθρο 373 Δεν µπορούν να εγγραφούν στον κατάλογο πραγµατογνωµώνων, ούτε να, διοριστούν

παρ. 1ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 339

§1

1. Πριν απὀ κάθε ενέργεια οι πραγματογνώµονες ορκίζονται σύμφυνα µε τις διακρί σεις του άρθρου 408 ότι 8α εµτελέσουν ευσυνειδήτως τα καθήµοντά τους.

παρ. 2ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 339

§2

2. Β ὀσιση των πραγματογνωµόνων γίνεται ενώπιον του διµαστηρίου που δικάζει την υπόθεση ή του διπναστηρίου ἡ του διµαστή που ορύζεται απὀ το πρώτο, ναι συντάσσεται έκθεση Ὑι᾿ αωτήν. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ) .Λ. οἱ ως δα ΄Αρθρο 386 Ἂν ο διορισμένος πραγματογνώιονας οφείλει να εκτελέσει -τα µπαθήκοντα που του ανατέδηµκαν ναι αρνηθεί αβωκαιολόγητα ἡ παραλείψει οποτεδήποτε να τα Εχτελέσει, εκτό. απὀ την υποχρέωσή του για αποζημίωση, καταδιπάζεται χωρίς πλήτευση ύστερα απὀ ατηση κάποιου διαθίκου,από το διµαστήριο που δικάζει την υπόθεση ή το δικαστήριο ἡ το διµπαστή που τον διόρισε στο δυωστικά έξοδα µε τα οποία ο διάδικος που ἔνανε την αἱ τηση επιβαρύνεται εξαιτίας της αποχής ή της άρνησης του πραγατογνώμονα, ΤΟ δυκαστή ριο µπορεί να επιβάλει αυτεπαγγέλτως και χρηματική ποινή σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 205. .

Αρθρο 387Το δυωστήριο εκτιμἁ ελεύθερα τη γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 387

Αρθρο 387 Το δυωστήριο εκτιμἁ ελεύθερα τη γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων. ΄Αρθρο 388 «πο δυιαστήριο που δικάζει την υπόδεση, αν κρίνει πως υπάρχει λόγος, µπορεί ύστε: ρα από αὑτηση των διαθύκων ή και αυτεπαγγέλτως να διατάξει νέα πραγματογνωμοσύνη ή την επανάληψη ή τη συµπλήρωσι της πραγματογνωμοσύνης από τους ίδιους ή άλλους πραγµες τογνώµονες. Αρθρο 389 Η υπόδεση δεν µπορεί να συζητηδεύ ενώπιον του δικαστηρίου που τη διπάζει πριν περάσουν πέντε ηµέρες απὀ την ηµέρα που οι πραγματογνώµονες µατέθεσαν σ᾿ αυτό την ἐπθεσή τους. Στην περίπτωση του άρφθρου 370 παρ. 2 η προθεσµία αυτή αρχίζει αφότου η γραμματεία του διπαστηρίου που δικάζει την υπόδεση λάβει την έηθεση των πραγµατογνωµόνων. Αρθρο 390 το δυαστήριο εκτιμά ελεύθερα τις γνωμοδοτήσεις προπίπων που έχουν ειδικές Υνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εχκρεµή δύχη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα απὀ αὐτηση γάποιου διαδίµου μαι προσπίγονται απὀ αυτόν. Αρθρο 391 Τε Αν το δικαστήριο διορίζει πραγµατογνύµονες, κάθε διάδικος µπορεί να διορίσει απὀ ένα τεχνιμό σύμβουλο που έχει την ιµανότητα να διοριστεί πραγµατογνώµονας. 2. Ο τεχνικός σύμβουλος που διορίζεται απὀ τους διαδίκους δεν είναι υποχρεωμένος να αποθεχτεύ το διορισμό και η αμοιβή του πληρώνεται απὀ το δυάδικο που τον διόρισε. Αρθρο 392

Αρθρο 387 (συνέχεια 2/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 387

συνέχεια 2

απόδειξη αποφασίζουν Ύια τις περιπτώσεις των παραγράφων Ί, 2 και 3, και αρχεί γνα αυτό η πιθανολόγηση. 5. Όταν περατωδεί η εξέταση του μάρτυρα ο λόγος «του άρθρου 400 για τη µη εξέτασή του µπορεί να προταθεί «μόνο κατά τη µετ΄ απόδειξη συζήτηση εφόσον αποδεικνύεται εγχράφος...ν ΄Άρθρο 404 Μάρτυρας που ειχωινίζεται ναι αρνείταύ να καταθέσει, αν ναι Ψποχρεούται, µπορεί να καταβιπαστεί -από το δικαστήριο ἡ το δικαστή ενώπιον του οποίου διε- Εάγεται η απόδειξη, σε χρηματική ποινή νατά το άρθρο 205. ' ΄Αρθρο 405 ι Αν επιβάλλεται γνα ειδικούς λόγους να εξεταστούν ως μάρτυρες πρόσωπα που δεν συμιλήραπαν το δέκατο τέταρτο έτος της Πλιμίας τους ἡ που έχασαν τα πολιτιμά τους δικαιώµατα επειδή έχουν µαταδικαστεί, τα πρώσσια αυτά εξετάζονται χωρίς να ορπιστούν. | ΄Αρθρο 406. 1 στην περίπτωση του ἀρδρου 341 η εξέταση των μαρτύρων γίνεται ενώπιον του δικαστηρίου, το οποίο µε την πράξη Υια τις αποδείξεις ορίζει την ηµέρα και την ώρα της εξέτασης. Αν η εξέταση απαιτεί πολύ χρόνο, ιδίως αν δεν µπορεί να περατωθεί σε µια συνεβρίάση, κάι το δικαστήριο διέταξε να διεξαχθεί σπὀ εισηγητή ἡ απὀ εντεταλμένο δικαστή ἡ πρὀξενο, αυτός ορίζει τόπο και χρόνο για τηὺ εξἑτάση των Ἱαρτύρων, καθώς χαι τον αριθµό τωὺ ἠαρτόρων που θα εξεἰαστούν κάδε φορά. Σε περίήτωση αναβολής ο δικαστής ὀθείλει, να ορίσει ,µέσα στην προθεσµία.που έχει ταχθεί, ηµέρα και ώρα για την εξέταση των υπόλοιπων μαρτύρων. Αν η γατάθεση. του μάρτυρα διακοπεί, η ημερομηνία για τη συνέχισή

Αρθρο 387 (συνέχεια 3/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 387

συνέχεια 3

βαλαν, παδώς μαι τη διαφορά ανάμεσα στην ένορκη ναι τη χωρίς ὀρκο προηγούµενη µατάθεσή του. ΤΙΤΛΟΣ ΥΤΙ .- «Άρθρο 42] εν Κάδε διάδικος µπορεί σε πάδε στάση της δίκης να επἆγει όρκο στον αντίδιπὀ του για πραγµατικό γεγονός που δεν αποτελεί Υια εκείνον που ορκίζεται πράξη αξιόποινη ἡ ανήθικη, το οποίο ὃαᾳ μπορούσε να Υνωρίζει απὀ άμεση αντίληψη ο αντίδικος, ο διπαιοπάροχος ἡ ο αντιπρόασιός του. ' 2. Επαγωγή όρκου που γίνεται µε την επίκληση καν άλλων ἀποδεικτινών μέσων τεκμαύρεται ότι γίνεται επικουριµά. ἵ 3. Το δικαστήριο επιβάλλει τον όριο µόνο αν δεν υπάρχουν αρκετές άλλες αποδείξεις, ' ρθρο. 422 Β απόφαση που επιβάλλει τον όρκο πρέπει να προσδιορίζει το πραγµατικό ΥΕεΥΟ- νός για το οποίο επάγεται ο όρμος, την προθεσµία δήλωσης αποδοχής ἡ αντεπαγωγής, τον τόπο και το χρὀνο που ὃα δοθεί ο όρκος που επάγεται ἡ αντεπάγεται και τις συνέπειες που ὃα έχει η δόση του, αν µε αυτή λύνεται η διαρορά᾽ µπορεί επίσης να ορίζει και τις συνέπειες της µη δόσης του ὀρκου. Αρθρο 423 1. Ο όρχος αρχίζει µε τις λέξεις: "Ορκίζομαι ενώπιον του θεού ὁτι....". 2. Οι διατάξεις του άρθρου 408 παρ. 2 έως 6 εφαρμόζονται και εξώ. Άρθρο «424 1. Μέσα στην προθεσµία που έταξε η απὀραση οφείλει εκείνος στον οποίο έχει επιβληθεί ο όρκος να δηλώσει αν τον δέχεταί ή τον αντεπάγει και, αν τον δέχεται,

Άρθρο 433Ο τεμαχισµός,,Ώ διάτρηση ή η διαγραφή ενός εωχράφου τεκµαίρεται ὅτι έγινεΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 433

Άρθρο 433 Ο τεμαχισµός,,Ώ διάτρηση ή η διαγραφή ενός εωχράφου τεκµαίρεται ὅτι έγινε για να εκμηδενιστεί η αποδεικτική του δύναμη, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο.

Αρθρο 434Αν σε ένα έγγραρο υπάρχουν µεταβολές, όποιος το χρησιμοποιεί ως αποδεικτι-8 παρ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

Αρθρο 434 Αν σε ένα έγγραρο υπάρχουν µεταβολές, όποιος το χρησιμοποιεί ως αποδεικτικιὀ µέσο πρέπει να αποδείξει πως Ὃι µεταβολές έγιναν απὀ εκείνον που έχει εκδώσει Ἴπο ἐγγβαρο ἡ απὀ εκείνον πατά τὸν οτωίου πρώκειται να χρησιμεύσει ως απόδειξη ἡ απὀ εκείνον στον οποίο περιήλδε το δωκίω ή ότι έγιναν µε΄τη συγκατάθεσή τους, Αρθρο . 435 Αν ένα έγγραφο χαδεί ή Ὑένει δυσαινάγνωστο ή άχρηστο, εκείνος που διε- Εάγει την απόδειξη µπορεύ να αποδείξει ή ότι το έγγραρο υπάρχει νόμιμα σωνταγµένο ή το περιεχόμενό του ἡ ναι τα δύο, µε κάθε αποδεικτικό µέσο παι αν ακόµη πρὀ- κειται Υια σχέση που για να συωσταδεί «επιβάλλεται απὀ το νόμο ἡ απὀ τα µέρη νὰ συνταχθεί έγγραφο. | ΄Αρθρο 436 1. ἂν το έγγραφο που προσκοµίστηκε αναρέρεται σε ἆλλο έγγραφο, προσάγεται. παι από, εκτώς αν εκείνο που προσκομίστηκε αντικατέστησε το έγγραφο που αναφρέρεταὶ ἡ περιλαµβάνει ἆλο το ουσιώδες, περιεχόμενό του. "9. Αν το γυρο που προσομέστηκε έχει περιεχόµενο διαφορετικό απὀ το αναφερόμενο έγγραφο, πρστιμάται το περιεχόµενο του τελευταίου. ϱ Άρθρο 437 Σε περίπτωση συντηρητικής απόδειξης µε έγγραφο το δικαστήριο µπορεί, Εκτός απὀ τα άλλα µέτρα, να επιτρέψει να ληρδεί επιχυρωµένο αντίγραφο που ισχύει σπιν πρυτότυπο αν. το παυτότυπο χαθεί, ή να διατάξει να προσµοµιστεί το ἐγγρᾶρο για να αποδειχθεί η Υνησιώτητἁ του. 2 Άρθρο 438 ο,

Αρθρο 434 (συνέχεια 2/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

συνέχεια 2

ὑποβληδεύ επικυρωμένο απόσπασμα που περιέχει τα µέρη του εγγράφου τα οπούα έχουν συκίφεια µε τη δύκη. | Άρθρο. 454 Αν το έγγραρο που προπάγεται έχει σωνταχδεί σε ξένη γλώσαι, υποβάλλεται μαζύ και επίσημη μετάφρασή του Επικυρωµένη από το Υπουργείο Εξωτερικών ή άλλο αρμόδιο κατά το νόμο πρόαιπο ή απὀ την πρεσβεία ή το προξενείο της Ελλάδας στη χώρα, στην περιοχή της οποίας έχει συνταχθεί το έγγραφο ή απὀ την πρεσβεία στην "Ελλάδα ή το προξενείο της ίδιας χώρας. σε οποιαδήποτε περύπτωση το δωωστήριο µπορεί να διατάξει να μεταφραστεί το έγγραφο στα ελληνινά απὀ πραγµατοΥνώμονα. 7. Αρθρο 455 : ι τα δημόσια έγγραφα δεωρούνται γνήσια και επιτρέπεται µόνο να προσβληδούν ως πλαστά. Το διπαστήριο µπορεί, αν έχει αμφιβολίες ως προς τη γνηαιότητα του εγγράρου, να ζητήσει αυτεπαγγέλτως εξηγήσεις απὀ εκείνον που φέρεται, ως εκδότης του εγγράφου. ΄Αρδρο 456 Το δικαστήριο µπορεί µε βάση τις συντρέχουσες περιστάσεις να θεωρήσει γνήσιο χωρίς απόδειξη ξένο δημόσιο έγγραφο. Για το σιοπὀ αυτόν µπορεί να θεωρήσει, επαρκή την επικύρωσή του απὀ το Υπουργείο Εξωτερικών. ἡ απὀ πρεσβευτό ἡ πρὀξενο τη Ελλάδας, Ἡ Αρθρο 457 1. Τη γνησιότητα ιδιωτικού εγγράφου, εφόσον αμφισβητείται, πρέπει να την αποδείξει εκείνος που το επικαλείται ναι το προσάγει, εκτός αν είναι τόσο φανερά αλλαχμένο ὦστε το δικαστήριο να µπορεί να Βιαπιστώσει αμέσως και ααραλώς ὅτι δεν «εἶναι, γνήσιο. |

Αρθρο 434 (συνέχεια 3/3)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

συνέχεια 3

466 έως 472, η απόφαση μπορεί να προσβληδεύ µε ανωιοπή μόνο αν εκείνος που διπάστηκε ερήμπν δεν κλητεύδηκε µαδόλου ἡ δεν κλητεύδηνε νόμιμο ή δεν κλητεύδηκε εµπρόθεσµα για τη συζήτηση. ᾽ 2. 0 ειρηνοδίκης διµάζοντας τις διαφορές που αναφέρονται στο άρθρο ἀσ6 µπορεί να απονλίνει απὀ τις δικονοµικές διατάξεις, να λαμβάνει υπόψη μαι ατῶδειπτυμά µέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόµου και να σκολουδεί κάθε φορά πατά την ελεύθερη κρίση του τη μέθοδο εκείνη που ααμιλέστερα, γρηγορότερα και µε λιγότερες δαπάνες µπορεί να οδηγήσει στην ανεύρεση της αλήθειας. 5 Αρθρο 470 Ἡ συζήτηση έως την οριοτικἠ απόφαση θεωρεύται ἑνα σύνολο. Οτιδήποτε προταθεί ἡ αποδειχθεί έως το τέλος της συζήτησης θεωρείται ότι έχει προταθεί: και αποδειχθεί εμπρόθεσµα. | Αρθρο 471 Ί, Οι απαµάσεις θημοσιεὐονται, πραρορυιά σε δηµόσια συνεδρίαση, πατά πανόνα, αμέσως µετά τη συζήτηση ναι ενώ διαρχεύ η συνεδρίαση, πριν 9 ευρηνοδύκης ασχοληθεί µε την εξέταση άλλης υπόθεσης. , 2. Οι απαµάσεις δεν επιδίδονται αν βεβαιώνεται, απὀ τα πρικτικἁ ότι δηµοσιεύθῳν ενώ ἦταν παρόντες ου διάδικοι, ἡ οι νόμυμοι αντιπρὀαυποί τους, που διεξάχουν τη δίκη, ἡ οι δικαστικοί τους πληρεξούσιοι. Αρθρο 472 1, Το διάδικο που δεν παρύσταται ο ἴδιος µπορούν να αντιπροαιπεύσουν και ο σύζυγος, οὐ ανιόντες µαι οἱ κατιόντες, οι συγγενείς δεύτερου βαθμού εξ αἵματος ἡ εξ αγχἰστείας ναι οι ἐμμισδοι υπάλληλοί του. Ο σύζυγος δεωρεύται πάντοτε πληρεξούσιος και έχει τη δυνατότητα να διορίσει μαι άλλους πληρεξουσίους.

παρ. 1ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§1

1. Σάλε οὐνγκύριος οὐοπύδου στο οποίο υτάρχει οιπουρή έχει το διµπίωο να ζητήσει τῃυ αωτούσια διανοµή του µε σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας µατ΄οράρους ἡ µερη Ορχαιν. Το δικαστήριο αποφασίζει τη διανοµή µε τον τρόπο αὐτόν, αν είναι εφι- µτή και δεν αντιααίνεν στο συμφέρον, των λοιπών συγκυρίων. Ἡ απάµαση που διατάζει τη διανομή γοτά τον τρόπο.ἁπόν προσδιορίζει τα χωριστό µέρη ττις οικοδομής που αναλογούν στις μερίδες των συγχυρίων και τα επιδιµάζει σ᾽αυτούς. Αν µε τη διανοµή αυτή περιέρχονται σε πάποιον συγπύριο περιοσσώτερες αυτοτελείς ιδιοκτησίες, η απάραση καθορίζει το ποσαστό της συγκυριότητας που αναλογεί σε παθεµιά από τις ιδιοκτησίες αυτές.

παρ. 2ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§2

2. Αν πρὀπένται Υια οικόπεδο ακάλυπτο μαι Οιποδοµήσιµο και η αυτούσια διαίρεσἡ του είναι ανέφικτη ἡ ασύμφορη, το δἰκαστήριο µπορεύ να αποφασίσει την αυτούσια διανοµή του με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας σε διωιεκριµένα ᾿μέρη του ενιαίου οικοπέδου στα οποία θα είναι δυνατή η ανέγερση χωριστών. Ὀωκοδομημάτων, µε την επιφύλαξη των πολεοδομινών διατάξεων. οἱ διατάξεις, της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται αναλόγως.

παρ. 3ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§3

3. Ἡ παράγραφος 3 του προηγούμενου άρθσου εφαρμόζεται αναλόγως κάι στην περίπτωση της διανομής µε σύσταση χωριστών υδνοκτησιών. ΄Α08ρο «491 τις περιπτώσεις Ίων άρθρων 4Ε0.µαι 480Α το δικαστήριο Ί) δεν εἶναι υποχρεωμένο να διατάξει απόδειξη, αν κρίνει ότι η αυτούσια διανοµή ειναι προθήλως δυνατή, αδύνατη ἡ ασύμφορη και 3) µπορεί για την «εξία-σ ἀνισλ μερών να, απορασίσει ότι οι ποιλκονού που λαμβάνουν ορυσµένα µέρη ὃα ἱαταβάλοων σε άλλους ποινωνούς .ορνσμένο «χρηµατυιό ποσὁ ἡ να συστήσει δουλεία σε ορισμένα µέρη υπέρ ἄλλων ποινών... ΄Αρ9ρο 482 1. Κατά το σχηματισμό των μερών πρέπει, όσο είναι. δυνατό, να αποφεύγεται η χατάτµηση των αμινήτων μαι Π διανοµή των επιχειρήσεων. 2. Για να σχηματιστούν τα µέρη λαμβάνεται υπόψη η αξία των αντικειμένων που πρέπει να διανεμηθούν πατἀ το χρόνο του σχηματισμού τους. -Το δικαστήριο παδορίζει την αξία µε βάση τις αποδείξεις που έχουν διεξαχθεί χωρίς να διατάζει γι΄αυτό νέες αποδείξεις στην περίπτωση που έχει κατόπιν μεταβληθεί η αξία. ΄Αρ9ρο 483 1. Αν στην κοινωνία υπάρχει εμπορική, βιομηχανική, βιοτεχνιπή, μεταλλευτική, γεωργική, χτηνοτραρική ἡ άλλη επιχείρηση που αποτελεὶ οιπονομινό σύνολο, το δικαστήριο µπορεί µε αίτηση κάποιου απὀ τους ποινωνούς να επιδικάσει ολόκληρη την επιχείρηση που πρέπει να διανεµηδεί σε εκείνον που το ζητεί έναντι καταβολής χρηματικού ποσού ίσου προς την αγόραία αξία της επιχείρησης. Για να καθοριστεί η αξία εφαρµόζοντα οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 4δ2., Αν περιώτεροι ποινωνοί ζητήσουν να επλδικαώτεί σ΄ αυτούς η επιχείρηση, το διπαστήριο την επιδικάζει σε εκείνον που κατά την κρίση του είναι πιο ιµανός να τη συνεχίσει πατά τρόπο επωρελή.

παρ. 3 (συνέχεια 2/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§3 συνέχεια 2

κείµενα, τα οποία µε τη διανοµή περιέρχονται στον ορειλέτη του. Ἡ αἵτηση µπορεύ να ὑποβληδεί και µετά την τελεσιδιχία της απὀφαστις καν την ενέργεια της διανομής. 3, Αν η απόφαση που διατάζει τη διανοµή για να εξιοωθούν τα΄µέρη υποχρεώνει πάποιον απὀ Τους κοινωνούὺς να παταβάλει χρπµατικό ποσό στον κοινωνό που η μερίδα του βαρύνεται µε υποδύασι ἡ ενέχυρο, το δικαστήριο µε αίτηση του δανειστή διατάζει να παταβληδεί σ᾿αυτόν το χρηματικό ποσό Υνα να εξορληδεί, ολιµά ἡ εν µέρει, η απαίτησή του και αν η απαίτηση που ααραλίζεται δεν είναι ληξιπρόθεσµη. Αρθρο 493 ' Από την τελεσιδιπία της απόφασης που διατάζει τη διανοµή, σύμρωνα µε τα άρθρα 480, 480Α και 486, αντικείµενο επικαρπίας Υίνονται ὁσπι περιήλθαν στον ψιλό κύριο. . | "Αρθρο 494 1μ Ε ουντηρητικὴ ἡ αναγκαστική κατάσχεση δεν εμποδίζει τη δικαστική διανοµή. 2, πολλά δικόγραιαι είναι υποχρεωμένος, τηαύντας τη σειρά µε την οποία προσέρχονται ον αιτούντες, να συντάξει όλες τις εκδέσεις την ίδια πµέρα. Αρθρο 497 πο πρωτότυπο του ἐνδικου μέσου ἡ η έχνδεση που κατατέδηκε φυλάγονται στο αρχείο του δικαστηρίου. | "Αρθρο 498 -Ἱκ Κάδε διάδικος µπορεί µετά την άσκηση του ένδικου Μέσου, φέρνοντας αντίγρα- Φφο του ἐνδιμου μέσου γαι της απάρασης που προσβάλλεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο το ένδικο µέσο απευθύνεται, να ζητήσει να προσδιοριστεί δικάσιµος και να φέρει Υια συζήτηση .την υπόθεση µε πλήση, κάτω απὀ το αντίγραφο του δικογράφου που έχει κατατεδεύ ή και αυτοτελώς, η οποία επιδίδεται στον αντίδι-

παρ. 3 (συνέχεια 3/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§3 συνέχεια 3

2. Σε αποφάσεις προσωρινά εκτελεστές δεν αἰαστέλλεται η Εκτέλεση, εκτός ' . “- Αν όµως επδόδηµκαν σε µεταγενέστερι συζήτηση, απὀ τη δημοσίευσή πους. Αύ η απάάαση αν πρόὀχευται να γίνει κατά τρύτου. Ξ ᾽ - α Εμ.“ εἶναι πατά ένα µέρος οριστική, δεν Επιτρέπεται έφεση οὖτε πατά των οριστικών διατάξεων πριν εκδοθεί οριστικἠ απάὀρισηῃ στη δίκη. 3. Ἡ ανωιοπή που ασχεύται χατά απαράσεων που έχουν εµδοθεί µετά την πρύτη συζήτηση δεν αναστέλλει τις προθεσμίες, οὖτε εµιοδίζει Την πρόοδο της δύκης, 2. Αν προσβληθεί με έφεση η ορνστυιή απάφαση Ἡ θαωρεέται ότι µαζί. έχουν προσβληεκτός αν το δικαστήριο νατά την εκδίκαση τῆς ανωῤσπής ορίσει διαφορετικά. Φεί ναι οι μη οριστικές που είχαν προηγουμένως. εκδοθεί ναι αν η έφεση δεν απευθύνεται 4. Πο ανασταλτυιό αποτέλεσμα διαρκεί θωσότου. εκδοθεί η οριστική απόφαση ον . . ρητώς εναντύον τους. για την. αναποταή ή χαταργηδεύ µε άλλο τρόπο η δίνη της ανωιοπής. ε - .. ο «Άρθρο. 514 δεύτερη έχρεση από τον έδιο διάδικο µατά της ίδιας απόφασης, ὡς προς το ίδιο ἡ᾽ 1. Αν η συζήτηση της ανακοπής Υίνεται µε επιμέλεια του ακωιόπτοντος μαι ἆλλο κεφάλαιο δεν επιτρέπεται. Αρθρο 507 αυτός δεν εμμανιστεί κατά τη σι ζήτηση ή εµμρανιστεί αλλά δε µετέχει νόμιμα στη ρθρο. 515 δίκη,το δικαστήριο απορρύπτει την αυιοπή. Αν η ανωιοπή ερηµοδυχύας απορρίφθηκε, η έφεση απευθύνεται, κατά της οπάρασης. 2. Αν η αζήτηση της αναιοπής γίνεται μὲ επιμέλεια εκεύνου µαπά του οποίου πρυ απέρρυύε την ανωισπή, οπότε θεώρείται ότι έχει προσβληθεί µαζί και η ερήμην: στρέφεται η ανωιοπή και ο αικπώπτων δεν εμφανιστεί κατά τὴ συζήτηση ή εμφανιστεί απάραση κατά της οποίας στράριιε η ανακοπή, εφόσον δεν πέρασε η προθεσµία για αλλά δεν μετέχει νόμιμα σ᾿αυτήν, το δικαστήριο ενεργεί όπυς ορίζεται στο άρθρο να ασιηδεί ὄρεση ματά της απόφασης αυτής. Γ ι 271 και σε περίπτωσι ερηµοδικίας απορρίπτει την ακσισπή. ' ' . ρθρο ' ο1δ ' 4. Κατά της απάρασης που απορρίπτει την ανακοπή δεν συγχωρεύται νέα ανα-

παρ. 3 (συνέχεια 4/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§3 συνέχεια 4

σεις για παρεπόµενες απαιτήσεις που γεννήθηκαν µετά τη συζήτηση µατὰ την οτιούα. εκδόδηκε η προοβαλλόμενη απάµαση ή αιτήσεις Υια αποκατάσταση των πραγµήτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν απὀ την εκτέλεση της απάρασης. ΄Αρθρο 526 Είναι απαράδεκτη στην µατ΄ έρεση δίνη μάδε µεταβολή της βάσης, του αντικειµένου και του αιτήματος της αγωγής ναι αν Ὁ αντίδικος συναινεί. ΤΟ απαράδεκτο λαµ- βάνεται υπόψη ναι αυτεπαγγέλτως. Επιτρέπεται εξαιτίας γεγονότων που επήλθαν µετά την έκδοση της πρωτόδικης απάφασης να ζητηδεί αντί Υια το αντικείµενο που ζητήδηκε αρχικά ἆλλο ἡ η αξία του ἡ το διαφέρον. Αρθρο 527 Είναι. απαράδεκτη η προβολή στην κατ έφεση δύκη πραγματικών υσχυρισμών που δεν προτάβηκαν στην πρωτόδικη δίκη, εκτός αν 1) προτείνονται απὀ τον εφεσίβλητο, ενάγοντα", εναχόµενο ή εκείνον που είχε παρέμβει, ως υπεράσπιση µατά της έφεσης ναὶ δεν μεταβάλλεται µε τους ισχυρισμούς αυτούς η βάση της αγωγής ἡ της παρέμβασης ἡ προτείνσνται απὀ εκείνον που παρεμβαίνει µε κύρια Ἱαρέμβαση Υυα πωύτη φορά στην κατ΄ έφεση δίνη ἡ παρεμβαύνει µε πρόσθετη παρέμβαση, δεωρείται όµως αναγπαίος ομόδικος του αρχινού διαδίπου, 2) γεννήδηµαν µετά την τελευταία συζήτηση στο παωτοβάθµιο δικαστήριο, 3) συντρέχουν οι προὐποθέσεις του άρθρου 269, ΤΟ απαράδεκτο λαμβάνεται υπἀμι καν αυτεπαγγέλτως. Αρθρο 5268 Αν ύστερα απὀ έφεση κατά απάρασης που έχει απορρίψει ανακοπή ερημοδικίας η απάφαση εξαφανίστηκε, ο διάδιπος που είχε διµαστεί ερήμην µπορεύ να προτείνει στη δίκη και όλους τους πραγματικούς ισχυρισιούς που μπορούσε να προτείνει στην πρωτόδικη δύκῃ. Στις περιπτώσεις αυτες το ίδιο δικαίωµα έχει και ο εφεσίβλητος.

παρ. 3 (συνέχεια 5/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§3 συνέχεια 5

Ριο συγκροτήδηκε απὀ τον αναγκαίο σύμφωνα µε το νόµο αριθµό δικαστών, εὖτε διότι, ὅπως προπύπτει, από το προτικό της διάσκεψης, δεν εκδόθηκε µε την πλειο-- Ψτερία που απαιτεί ο νόμος ἡ δεν έχει τις υπογραφές των προσώπων που ορίζει ο νόμος μαι δεν εὖναι δυνατή η υπογραφή της απὀ τα πρόσατα αυτά, 6) αν η προσβαλλόμενη απάραση στηρίζεται σε ψευδή κατάθεση μάρτυρα ἡ διαδύπκου, σε ψευδή έκδεση ἡ πατάθεση πραγματογνώµονα, σε ψευδή όρκο διαδίκου ή σε πλαστά έγγραφα, ειρόσον το ψεύδος ἡ η πλαστότητα αναγκυρίστηκαν µε αμετάκλητη απάραση ποινικού δυκαστη- ᾿ ρίου και αν πρόκειται για µπατάδεση διαδίχου, καν µε διµαστική ομολογία του. Αν η άσκηση της ποινικἠς αγωγής ἡ η πρόοδος της ποινικής διαδικασίας εύναι αθύνατη, η αναγλύρυση γίνεται µε απάραση που επδίδεται σε πύρια.αγω(ή, η οποία ασκείται µέσα σε ἑξι µήνες από την. έκδοση της «πρρσβαλλόµενης απόφασης -και, αν η αδυνοµία επήλθε, κατόπιν, μέσα σε έξι µήνες απὀ αυτήν, 7) αν ο διάδικος που ζητεί την αναψηλάρποη, βρήκε ἡ πήρε στην κατοχή του. µετά την έκδοση της προσβαλλόµενης απὀμαισης νέα κρίσιμα έγγραφα τα οπρία δεν, μπορούσε να τα "Εηδομίοει εγκαίρως απὀ ανώτερη βία ή τα οποία κατωιράτησε ο αντίδιωκός τοι ' τρίο που είχε συνεννοηδεί µε τον αντίδικὀ του και τω» οποίων την ὕπορξη αν «ῴοσε, ὅπως αγνοούν, ναι την κατοχή τους απὀ τον αντίδικο ἡ τον τρίτο νατά τη διάρκεια της δύ::ι 8) αν η προσβαλλόµενη απάμαση στηρίζεται σε απάραση πολιτικού, ποινικού ή ὅιοιμητικού διπαστηρύου, η σιοία ανατράπηνις αμετώιλητα, ύστερα απὀ την τελευταία σ)- ζήτησῃ, µετά την οποία εκδόθηκε η απάραση που προσβάλλεται, 9) αν ο διάβινος | πλήτευσε στη δίνη τον αντίδικὀ του ως ἀγνωστης διαµονής, αν άν Υωέριζε τη διοµονή του. Αρθρο. 545 1. Αν εκείνος που ζητεί την αναγηλάφηση διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία

παρ. 3 (συνέχεια 6/6)ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 434

§3 συνέχεια 6

των οριστικὠν αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δύμη ἡ µόνο τη δίνη για την αγωγή Αν η απόφαση «εἶναι µπατά ένα (μέρος οριστυκἠ, δεν επιτρέπεται αναίρεση οὖτε πατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απάραση στη δί- ἡ για την ανταγὠγή. κη. 2. Αν προσβληθεί µε αναίρεση η οριστικἠ απάραση, θεωρούνται ότι έχουν προσβλης δεί και οι µη οριστικές.που έχουν εκδοδεύ προηγουμένως, και αν δεν απευθύνεῖαι, ρητώς εναντίον τους η αναίρεσι. Άρθρο 554 Αν η ανακοπή ερηµοδικίας απορρύφθηκε, η αναίρεση απευθύνεται ατά της απάρασης που απέρριψε την αλκυιοπή, οπότε θεωρείται ότι η αναίρεση απευθύνεται και κατά της ερήμην απάρισης µατά της οποίας εὖχε απευθωνθδεί η αλκοιοπή, ερόσον δεν πέρασε η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά της απάπισης αυτής.

Αρθρο 555«Δεύτερη ανιίρεση το) ἴδιου διαδίπου πατά της ίδιας απάρασης ως προς τα ίδιοΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΓ΄Άρθρο 555

Αρθρο 555 «Δεύτερη ανιίρεση το) ἴδιου διαδίπου πατά της ίδιας απάρασης ως προς τα ίδιο ἡ ἆλλο κεφάλαιο δεν επιτρέπεται. Ν Αρθρο 556 1. Δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ἡ εν µέρει στη δίνη που εκδόθηκε η προσβαλλόµενη απάραση, ο ενάχων, ο εναγόµενος, ο εκιαλών, ο Εφεσίβλητος, εκείνος που ζητεί την αναηλάπιση, εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η ανα- Ψηλάφηση, εκείνοι που «είχαν ασκήσει κύρια ἡ πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι και οι ειδικοί διάδοχοι, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή µετά την άσκηση της αγωγής, παδὠς και οι εισαγγελείς, µόνο αν ήταν διάδικοι. 2. Αναίρεσι θυκαιούται να ασκήσει ναι ο. διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει ΄Αρῦρο 557 0 Ειαιγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ζητήσει την αναύρεση υπέρ του. νόµου κάθε απὀρασης, αιόµη και αν δεν µπορούν να ασκήσουν αναίρεση µπατά της απὀ- φασης αὐτής οι διάδικοι, Υια µάδε λόγο μαι χωρίς περιορισμό προθεσμίας. Ἡ απὀ- Φάση που εκδίδεται για την αναίρεση αυτή δεν παράγει αποτελέσµατα Υια τους διαδίκους, εκτός αν στηρίζεται σε υπέρβαση δικαιοδοσίας ή ἑλλειψη καθ΄ ύλην αρµοδιότητας. ' ΄Αρῦρο 358 Η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη πατά την οποία επδόδηκε η προσβαλλόµενη απάραση ή των καθολικών διαδόχων τους ἡ των κληροδύχων τους. Αν υπάρχει αναγκαστική οµοδιµία, η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλο." των οµοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Ευρωπαϊκή προέλευση

ΧΩΡΙΣ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ

Στοιχεία κοινοποιήσεων: Υπηρεσία Εκδόσεων της ΕΕ (Cellar), όπως τα δήλωσε η Ελλάδα στην Επιτροπή — δεν τα έχουμε επαληθεύσει. Οι παραπομπές «κατά το κείμενο» προέρχονται από το ίδιο το ΦΕΚ.

Οδηγίες για τις οποίες κοινοποιήθηκε ως μέτρο ενσωμάτωσης

Οδηγία (ΕΕ) 2024/1069 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 2024, για την προστασία των προσώπων που προβαίνουν σε ενέργειες συμμετοχής του κοινού από προδήλως αβάσιμες αγωγές ή καταχρηστικές δικαστικές διαδικασίες («στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού»)Κατά την κοινοποίηση Κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή· το κείμενο δεν την επικαλείται ρητά.
Προθεσμία ενσωμάτωσης: 7 Μαΐου 2026Κοινοποιήθηκε: 11 Αυγούστου 2026Στο EUR-Lex (ανοίγει στο EUR-Lex)
Οδηγία (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας, μέσω της μισθολογικής διαφάνειας και μηχανισμών επιβολής (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Κατά την κοινοποίηση Κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή· το κείμενο δεν την επικαλείται ρητά.
Προθεσμία ενσωμάτωσης: 7 Ιουνίου 2026Κοινοποιήθηκε: 23 Ιουλίου 2026Στο EUR-Lex (ανοίγει στο EUR-Lex)
Οδηγία (ΕΕ) 2020/1828του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2020 σχετικά με τις αντιπροσωπευτικές αγωγές για την προστασία των συλλογικών συμφερόντων των καταναλωτών και για την κατάργηση της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Κατά την κοινοποίηση Κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή· το κείμενο δεν την επικαλείται ρητά.
Προθεσμίες ενσωμάτωσης: 25 Δεκεμβρίου 2022, 25 Ιουνίου 2023Κοινοποιήθηκε: 16 Ιανουαρίου 2025Στο EUR-Lex (ανοίγει στο EUR-Lex)